Op 1 januari 2012 heeft Denemarken het voorzitterschap van de Europese Unie overgenomen.

Dit kleine landje met zijn nieuwe regering gaat eraan meewerken om de Unie door een van de ergste crises uit haar bestaan te loodsen.

Reden te meer om ons te verheugen over iets wat bijna ongelooflijk is: na eeuwen van oorlogen en conflicten heeft Europa nu een manier van samenwerken gevonden die het mogelijk maakt dat Denemarken eens te meer als voorzitter optreedt.

Dat toont wel aan hoe vreedzaam, collaboratief en ruimhartig Europa is geworden, ruim een halve eeuw slechts na de jongste, verwoestende burgeroorlog die in ons deel van de wereld woedde. Wij leven in een nieuw Europa, en Denemarken krijgt de bijzondere kans om de komende zes maanden voor dit Europa op te komen en zijn invloed aan te wenden.

Het Deense voorzitterschap moet laten zien dat de 27 lidstaten ondanks de enorme crisis nog altijd overeenstemming kunnen en moeten bereiken over een groot aantal praktische politieke onderwerpen.

Maar wij moeten er ook hard aan werken om te voorkomen dat de Europese samenwerking in essentie wordt teruggebracht tot het zoeken naar praktische oplossingen op de korte termijn. De afgelopen maanden is duidelijk geworden dat de zeventien eurolanden de oplossing voor de fundamentele crisis van de staatsschulden en de eenheidsmunt zijn gaan zoeken in een kader dat zich verontrustend genoeg buiten de kernzone van de Europese samenwerking bevindt.

Denemarken moet ervoor zorgen dat de EU niet verder uiteenvalt

Er dreigt een ernstig risico op verdeeldheid – een risico dat nog is verergerd doordat Groot-Brittannië het plan voor een Europese begrotingsunie heeft verworpen. De EU is momenteel verdeeld in drie partijen: de zeventien landen van de eurozone, plus negen andere landen (waaronder Denemarken) die van plan zijn zich bij het begrotingspact aan te sluiten, en dus Groot-Brittannië, dat in conflict is met de overige landen.

Een doorslaggevend criterium voor een succesvol voorzitterschap moet zijn of Denemarken ervoor kan zorgen dat de EU niet verder uiteenvalt, maar dat de onderhandelingen over de grote kernproblemen binnen het gemeenschappelijk kader juist worden voortgezet.

Denemarken heeft ervaring als voorzitter van Europa [het is de zevende keer dat Kopenhagen deze taak op zich neemt]. Het feit dat wij helaas geen lid zijn van de eurozone, kan ons wel bijzondere kansen bieden om een brugfunctie te vervullen.

Wat er voor de Europese gemeenschap op het spel staat, omvat meer dan alleen de economie en de eenheidsmunt: het gaat om vrede, vrijheid en Europese waarden. De komende maanden krijgt Denemarken bij uitstek de gelegenheid om zich hierover uit te laten. Laten wij die kans aangrijpen.