**Natuurlijk werd Kroes dinsdag onmiddellijk teruggefloten door haar collega-commissarissen. De officiële lijn van Brussel is en blijft dat Griekenland met man en macht – en een nieuwe noodlening van 130 miljard euro – binnenboord moet worden gehouden. Want als er één steen wegvalt, stort het hele eurobouwwerk in. De kosten daarvan overtreffen verre die van de noodhulp voor de Grieken.

Dat Kroes deze financiële dominotheorie maandag in de Volkskrant terzijde schoof, was geen verspreking of uitglijder. Haar woorden passen in een trend die afgelopen najaar is ingezet. Daarin wordt korte metten gemaakt met de eurotaboes, zodat de geesten rijp zijn om – indien nodig – de Grieken in hun niet-concurrerende moeras te laten wegzakken.**

Een voor een vielen de vijf eurotaboes

Het eerste eurotaboe – denigrerende taal over Griekse politici – werd vorig jaar september door EU-diplomaten op de helling gezet. Maandenlang opgekropte ergernis over bezuinigingsbeloften die Athene sneller vergat dan maakte, resulteerde in ongezouten kritiek bij de diplomaten.

**“We hebben het gewoon gehad met dat getalm van die kut-Grieken”, zei één van hen. Een tweede sprak woedend over een “echt schandaal”, een derde speculeerde toen al over een Grieks faillissement. “Je kunt niet blijven pompen. Er komt een moment dat de kapitein zegt: in de reddingssloepen, verlaat het schip.

Het tweede taboe – een land kan uit de eurozone worden gezet – verdween begin november dankzij bondskanselier Merkel en de Franse president Sarkozy.

Toen tot hun grote woede de Griekse premier een referendum aankondigde over de bezuinigingen, maakte 'Merkozy' duidelijk dat er dan maar één vraag aan de orde was: blijft Griekenland wel of niet in de eurozone? Vertrekken kon dus.

Later die maand maakten de Europese voorzitters, Van Rompuy en Barroso, een eind aan het derde taboe: de euro is eindig. In een emotioneel betoog in het Europees Parlement waarschuwden beiden dat het voortbestaan van de euro, als de EU-leiders niet snel ingrepen, wel degelijk op het spel stond.

Afgelopen weken was taboe nummer vier aan de beurt: een euroland kan failliet gaan. Wederom Merkel en Sarkozy, maar ook minister De Jager van Financiën, verklaarden dat Athene kan fluiten naar zijn tweede noodlening van 130 miljard als het niet aan de bezuinigingseisen van de geldschieters (de EU en het IMF) voldoet. En zonder dat geld is Griekenland bankroet, voegde eurogroepvoorzitter Juncker er voor alle zekerheid aan toe.**

Het vertrek van Griekenland wordt bespreekbaar gemaakt

**En dan nu eurocommissaris Kroes die het vijfde en laatste taboe – eigenlijk meer een dogma – onderuit haalt: de eurozone zakt in elkaar als Griekenland terugkeert naar de drachme. “Dat is gewoon niet waar”, zegt Kroes. Opvallend in deze context is dat de Griekse eurocommissaris Damanaki (Visserij) afgelopen weekeinde al beweerde dat er noodplannen voor de Griekse euro-exit in Brussel klaarliggen. Hetgeen door de commissie weer werd ontkend.

Wat Merkel, Sarkozy, Kroes en de EU-diplomaten doen, is het vertrek van Griekenland uit de eurozone bespreekbaar maken. Premier Rutte en minister De Jager erkennen sinds dinsdag dat zo'n stap mogelijk is. Niet dat hij deze week gezet wordt – de zeer moeizame onderhandelingen die momenteel in Athene plaatsvinden tussen de geldschieters en de Griekse regering, leiden komende dagen vermoedelijk toch weer tot een akkoord.

Maar alle betrokkenen weten dat over drie maanden de geldschieters wederom in Athene staan om opnieuw te concluderen dat Griekenland zijn beloften voor de zoveelste keer niet heeft vervuld. En dan is iedereen wel klaar voor de uitstap van Griekenland. En kan niemand zeggen dat het als een verrassing komt.**