**Voorlopig komt er geen brandmerk op de omstreden olie uit Canadese teerzanden. Een plan van de Europese Commissie om gebruik van de vuilste brandstoffen te ontmoedigen via zo'n etiket liep onlangs vast. Met dank aan onder meer Nederland, en dat is niet iets om trots op te zijn.

De Commissie doet een voorstel dat niet eens tot discussie zou mogen leiden: ze wil een keurmerk dat de CO2-uitstoot van benzine en andere brandstoffen aangeeft. Teerzandolie, dat met veel geweld uit de bodem moet worden geperst, scoort daarbij buitengewoon slecht: dit energieverslindende proces brengt een 22 procent hogere CO2-uitstoot met zich mee dan de winning van conventionele olie. Om nog maar te zwijgen van de schade aan het Canadese landschap.**

De olie-industrie beroept zich op 'discriminatie'

**Onder meer Shell doet daar hard aan mee. Dat is een Brits-Nederlandse oliegigant – en laten nu uitgerekend Nederland en Groot-Brittannië behoren tot de felste tegenstanders van het plan van de Europese Commissie. Dat kan nauwelijks toeval zijn.

Shell heeft naar verluidt de deur platgelopen in Den Haag om tegen het olieplan te lobbyen, en maatschappijen als BP en Total hebben ongetwijfeld hetzelfde gedaan in Londen en Parijs. De olie-industrie beroept zich daarbij op 'discriminatie' van teerzandolie of moppert, dat doet het ook altijd goed, op 'Brusselse regelzucht'.

En Canada trok eind vorig jaar de handen af van het Kyoto-protocol, de internationale afspraken om de uitstoot van broeikasgassen aan banden te leggen. Officieel omdat de Verenigde Staten en China ook niet meedoen, maar de werkelijke reden was dat Canada ongehinderd teerzandolie en andere grondstoffen wil kunnen exporteren.**

Milieubewindslieden zijn nu aan zet

**Als Canada vanuit economisch eigenbelang tot die conclusie komt: jammer, maar het zij zo. En dat oliegiganten als Shell uiterst bedreven zijn in de kunst van het lobbyen, zal weinigen verbazen. Het laatste woord mogen zij echter niet hebben.

Daarom zijn nu de milieubewindslieden aan zet. Zij moeten het algemeen belang boven het bedrijfsbelang plaatsen. Zij kunnen het Europese plan om olie uit teerzanden als schadelijk te kenmerken alsnog redden.**