Als je bent opgegroeid met televisie, heb je Europa haast spelenderwijs leren kennen: in series als "Pan Tau" [alleen in Duitsland op tv] maakten we kennis met Praag, met het platteland van Yorkshire via "James Herriot" en met de korte, hete zomers op Småland door de serie "Pippi Langkous". Niet alleen grote show- of spelprogramma’s en talkshows waren vroeger altijd trots op hun ‘buitenlandse’ gasten, die een tikkeltje overdreven meteen als ‘wereldsterren’ werden aangekondigd zodra ze een keertje in Montreux hadden gezongen. Ook presentatoren, die bij het afdalen van de showtrap hun publiek in verschillende talen konden begroeten, werden destijds al als bijzonder chic beschouwd. Tegenwoordig lijkt het echter soms wel of het spreken van algemeen beschaafd Duits zelfs een belemmering vormt voor een carrière.

**Dit artikel is verwijderd op verzoek van de eigenaar van het auteursrecht.**