Nu we niet langer hoeven te ontkennen dat we een beroep gaan doen op het noodfonds van de EU, zouden we misschien ook eens moeten nadenken over de timing. Die zou namelijk wel eens van cruciaal belang kunnen zijn. Nu we hebben geaccepteerd dat we deze sprong gaan wagen, kunnen we dat het beste zo snel mogelijk doen, ook al druist dat in tegen het overheidsbeleid om belangrijke beslissingen tot op het allerlaatste moment uit te stellen.

Idealiter hadden we ons verzoek tegelijkertijd met Spanje ingediend, zodat we op een vergelijkbare behandeling hadden kunnen rekenen. We zouden in dat geval nog altijd maatregelen hebben moeten nemen, hadden waarschijnlijk te horen gekregen dat we moeten snijden in de ambtenarensalarissen, maar dan zou alles tenminste op een gecontroleerde en zorgvuldige manier zijn verlopen.

Nu we die kans voorbij hebben laten gaan, kon de regering niet anders dan een aanvraag indienen vóór de Griekse parlementsverkiezingen van aanstaande zondag, omdat er daarna wel eens verwarring zou kunnen ontstaan in de eurozone. Een overwinning van de linkse partij Syriza, een uitgesproken tegenstander van het bezuinigingspakket van de trojka, zou het vooruitzicht van een Griekse exit uit de eurozone dichterbij kunnen brengen en chaotische taferelen op de markten tot gevolg kunnen hebben. Niemand kan deze mogelijkheid uitsluiten, nu opiniepeilingen een nek-aan-nekrace voorspellen tussen Syriza en Neo Democratia [de conservatieve partij ‘Nieuwe Democraten’, red], voorstander voor een reddingsplan.

Laat de regering voor één keer kordaat optreden

Dus waar wacht onze regering nog op? Iedereen weet immers dat de aandelenemissie van Laiki Bank, waarop de regering heeft ingetekend, bij lange na de 1,8 miljard euro niet zal opleveren die nodig is voor de herkapitalisatie van de bank. We weten ook dat de ECB de staatsobligaties die de regering heeft uitgegeven niet accepteert als middel voor herkapitalisatie (dat kan ook niet anders als staatsobligaties de junkstatus hebben). Dit betekent dat de aanvraag voor een reddingsplan aan het eind van de maand een vaststaand feit is.

Gelooft de regering nu echt dat ze voor het eind van de maand een lening van een andere lidstaat kan binnenhalen en zo het noodfonds kan omzeilen, zoals een woordvoerder suggereerde? Ze had de hoop op een lening van een andere regering onderhand al moeten hebben opgegeven en zijn gestart met de voorbereidingen voor een aanvraag van een Europese reddingsplan door de laatste hand te leggen aan het pakket maatregelen dat ze bereid is in ruil voor hulp te accepteren. Zo zou de regering zichzelf ook de gêne hebben bespaard om nog te moeten onderhandelen over de voorwaarden voor een reddingsplan als Cyprus per 1 juli het voorzitterschap van de EU overneemt.

Berichten uit Brussel suggereren dat de regering de Commissie al op de hoogte heeft gebracht van haar plannen om een beroep te doen op het noodfonds, maar dat het nog onduidelijk is wanneer de aanvraag wordt ingediend. Laten we hopen dat onze regering voor één keer laat zien dat ze wel kordaat kan optreden door liever nog vandaag dan morgen ook om die noodhulp te vragen.