Op 16 mei 2010 hield Angela Merkel een toespraak voor het nationale congres van de Deutsche Gewerkschafstbund (het Duitse verbond van vakverenigingen) in Berlijn. Dat is geen opmerkelijk feit, want de bondskanselier praat veel. Maar het slot van haar rede was een goed voorbeeld van de communicatieve misère, waarin zij zichzelf en het hele land heeft gemanoeuvreerd. Zij behandelde bij de vakbond talloze punten, zoals altijd zeer respectvol en pedagogisch verantwoord, eindigde met de controversiële kwestie van de pensioengerechtigde leeftijd en sprak toen het volgende, typerende zinnetje uit: “Ik ben toch hier, om eerlijk met jullie over de feiten te praten.

**Dit artikel is verwijderd op verzoek van de eigenaar van het auteursrecht.**