**Met het verdrag van Maastricht werd het bepalen van de rente, het beïnvloeden van de inflatie en andere instrumenten van de centrale bank om de economie te managen overgedragen aan de Europese Centrale Bank. Dat is bekend, en bepaald geen mythe. Maar onze begroting was en bleef uiteraard nationaal. Het ultieme primaat van de nationale regering. Tot nu.

De werkelijke soevereiniteit over het eigen fiscale beleid is verdwenen tijdens de schuldencrisis”, zegt Josef Janning, director of studies van het European Policy Centre. Dat is evident bij Griekenland, dat onder curatele staat. Of bij Ierland en Italië, die aan strenge hervormingseisen moeten voldoen. Wie betaalt (Duitsland) bepaalt (wat de ander moet bezuinigen). Maar het geldt net zo hard voor Nederland, meent Janning. Door de crisis zitten alle landen steeds steviger ingekapseld in de Europese regelgeving. In de praktijk ontneemt het nieuwe begrotingsverdrag de laatste autonomie.

Niet voor niets noemde Angela Merkel het verdrag (dat in 2013 in moet gaan, als twaalf landen het ratificeren) “een stap in de richting van een politieke unie”. Voor de Britten en de Tsjechen was het een reden niet mee te doen.**

Hoe meer aan het infuus, hoe strenger het toezicht

**Wat staat er nou precies? In de eerste plaats dat er geen tekort op de begroting mag bestaan – dus geen drie procent, maar hooguit een half procent. Verder dat als er toch een tekort is, “automatisch een correctiemechanisme” in werking treedt. Landen moeten dan bezuinigen op basis van door de Europese Commissie te bepalen maatregelen.

Niet voor niets boog het Duitse constitutionele hof zich in december 2011 al over de vraag of een dergelijk verdrag niet in strijd zou zijn met de grondwet – of het wel kón, een euro­commissaris die Duitsland de eigen begroting voorschrijft. Het werd als lastige vraag gezien, en niet handig op een moment van crisis en noodzaak tot daadkracht.

De ontsnapping is dat “de prerogatieven van de nationale parlementen” hierbij overeind blijven. Oftewel, landen mogen nog zelf instemmen met de vereiste bezuinigingen. De grote vraag is hoe vrij ze daarin zijn en hoe ver Brussel inhoudelijk gaat: creëert het verdrag alleen de kaders, of bepaalt de verantwoordelijke eurocommissaris straks ook hoe en waarop er bezuinigd moet worden. Het antwoord, volgens alle experts: dat hangt ervan af hoe slecht een land ervoor staat. Hoe meer aan het infuus, hoe strenger het toezicht, hoe minder begrotingsvrijheid en hoe ingrijpender, inhoudelijker en gedetailleerder de eisen**

Lees hier de negende Euromythe: "EU leidt tot verlies nationale identiteit"