Net als met Griekenland – dat overigens de nodige overeenkomsten met Cyprus vertoont – is het eigenlijk geen nieuws dat er nu een reddingsoperatie wordt opgezet voor dit Europese staatje, ware het niet dat Duitsland en andere geldschieters van de eurozone zich ertegen verzetten. In deze landen sturen veel parlementariërs erop aan om dit mediterrane eiland maar ten onder te laten gaan, waarna het kan worden doorgestreept op de kaart van de eenheidsmunt. Het zijn dezelfde politici die de Europese steun aan de Spaanse banken ter discussie stellen en die zich opwinden over de lauwe reacties van officiële zijde in de corruptieschandalen bij bepaalde politieke partijen en overheidsinstellingen in Spanje.

Wat de spaarzame Noord-Europese landen in het licht van een mogelijk faillissement van Cyprus vooral niet willen, is dat hun geld wordt gebruikt om de enorme banktegoeden te waarborgen van de rijke Russen die profiteren van de belastingvoordelen op het eiland en er en passant van het aangename winterklimaat genieten. De tegenstanders van deze minireddingsoperatie wijzen er tevens – en dit keer terecht – op dat Cyprus nooit lid had mogen worden van de Europese Unie zolang het probleem van de splitsing van het eiland in een noordelijk en zuidelijk deel niet was opgelost.

Massale kapitaalvlucht moet voorkomen worden

Dit neemt niet weg dat Europese steun nu onvermijdelijk is geworden. Zowel de Cypriotische staat als de banken zitten tot aan hun nek in de schulden en bezitten bovendien veel Griekse staatsobligaties, waarop zij zich destijds hadden gestort. Dit beeld is niet compleet zonder een lichte surrealistische toets, in de vorm van de benoeming, vorig jaar mei, van een nieuwe gouverneur van de Cypriotische centrale bank met de veelzeggende voornaam Panicos.

De Europese Centrale Bank zit niet te wachten op experimenten, ook al is het op bescheiden schaal, die het fragiele vertrouwen in de eurozone zouden kunnen aantasten. Vooralsnog heeft Mario Draghi de Europese regeringen er dan ook van overtuigd dat zij de Cypriotische schuld naar het Griekse voorbeeld moeten herstructureren. Daarbij moeten zij er echter voor oppassen om particulieren met tegoeden op Cyprus niet te benadelen, teneinde een massale kapitaalvlucht te voorkomen. Rusland, dat in dit drama op de achtergrond aanwezig is, zal een financiële bijdrage leveren aan de operatie – het is niet voor niets dat dit land zijn favoriete eiland in de Middellandse Zee sinds 2011 te hulp schiet. Dat moeten we in ieder geval maar hopen.