In het kleine stadje Hohenthurn, in Karinthië (Oostenrijk), niet ver van de Italiaanse grens, opent binnenkort een gigantisch bordeel zijn deuren. De investeerders hebben aangekondigd dat er 140 prostituees zullen gaan werken. Het stadje telt slechts ongeveer 800 inwoners, dus het bordeel zorgt voor een enorme bevolkingsgroei.

Want er komen niet alleen ‘hoeren’ maar ook andere werknemers (meest immigranten) die de 40 administratieve en organisatorische banen zullen bezetten, ter ondersteuning van de prostituees bij hun dagelijkse en nachtelijke activiteiten met hun klanten.

Alle middelen ingezet om banen te scheppen

De investeerders in kwestie, onbekende ondernemers uit Zwitserland en Duitsland, hebben meer dan 7 miljoen euro in dit project gestoken. Ze willen zoveel mogelijk profiteren van de nabijheid van de Italiaanse grens, want in Italië is prostitutie illegaal. Oostenrijk daarentegen heeft zijn bordelen gelegaliseerd, en de prostituees betalen er belasting en worden beschermd door de politie en sociale zekerheid.

Het mag duidelijk zijn dat alle middelen mogen worden ingezet om binnen de EU nieuwe banen te scheppen. Ook deze nieuwe beroepen komen in de arbeidsmarktstatistieken terecht. Zonder ironie kan worden gesteld dat met dit nieuwe bordeel de werkloosheid onder Europese jongeren tot 24 jaar flink zal dalen.

Zoals bekend, voeren de Europese leiders serieuze gesprekken over jeugdwerkloosheid: “Als ze niet werken, verliezen de jongeren hun vertrouwen in de kansen die de EU biedt en in het belang van Europese eenheid. Zonder gelukkige jeugd is er geen Europese toekomst”, vinden zij.

Duisternis van het communisme

Iedereen is het erover eens dat de opening van het bordeel vooral prostituees uit de Oost-Europese landen zal aantrekken. Het beroemde Oost-Europa dat tot 1989 in de duisternis van het communisme leefde totdat de landen tot de EU konden toetreden.

De werkloosheid onder jonge Europeanen heeft ongekende hoogten bereikt: in Griekenland is 60% van de jongeren tussen de 14 en 24 jaar werkloos; in Spanje bedraagt de jeugdwerkloosheid 56% en in Italië wordt de 38% genaderd. Dat lijkt ongelofelijk, maar het is de realiteit.

De grote voorstanders van de Europese Unie roepen dat mobiliteit een essentiële voorwaarde is voor het vernieuwen van de arbeidsmarkt; volgens hen moet deze mobiliteit verbeterd worden, en moet er een eind worden gemaakt aan vooroordelen en angsten.

Meest populaire prostituees

Europa is een grote markt en juridische en mentale obstakels moeten besproken worden en uit de weg worden geruimd. Als een jonge vrouw van 24 jaar emigreert, betekent dat niet automatisch dat zij zich zal gaan prostitueren; maar de stereotypen van na de val van de Muur van Berlijn zijn hardnekkig en zorgen ervoor dat meisjes uit Oost-Europa de meest populaire prostituees zijn.

Achter dit stereotype (men krabt zich niet achter de oren over jonge Griekse, Spaanse en Italiaanse dames) gaat er nog een schuil: als iemand uit het Oosten emigreert, doet hij of zij dat om de baan van een westerling in te pikken.

De statistieke zeggen echter iets anders: in Italië werd onlangs een onderzoek gepresenteerd dat aantoont dat Italianen in de afgelopen jaren massaal naar Duitsland emigreerden. Tussen 2011 en 2012, nam het aantal Italianen in Duitsland toe met 40%; afgelopen jaar vertrokken er ongeveer 12000 Italiaanse arbeiders naar Duitsland.

Aanval op het land dat het beter doet

Een Romeins weekblad publiceert het verhaal van een pasgetrouwd stel dat al hun spaargeld in een klein appartement in München heeft gestoken, waar zij hun eerste kind kunnen krijgen. Dat reden waarom zij dat doen, is simpel: in Duitsland ontvangen gezinnen met baby’s extra toeslagen, terwijl kinderbijslag in Italië niet eens bestaat.

Europa heeft niet een en hetzelfde sociale beleid, er gelden niet overal dezelfde regels voor de arbeidsmarkt. Ieder land doet het op zijn eigen manier, en daarom wordt iedere migratiebeweging onmiddellijk gezien als een aanval op een land dat het beter doet dan de andere. De mobiliteit van de prostituees is gegarandeerd. Dat is echter geen probleem dat door de Europese Unie geschapen werd, het is een probleem dat al sinds jaar en dag bestaat: een gevolg van onze instabiele en hypocriete beschaving.

Zoals we weten hebben Oostenrijk en Duitsland verklaard dat ze al hun wettelijke middelen zullen inzetten om de toetreding van Kroatische werknemers op hun arbeidsmarkt in te dammen – een manier om te voorkomen dat Kroatische arbeiders de situatie in hun land verstoren.

1 miljoen arbeiders

Vorig jaar had Duitsland – het enige Europese land waar de economie het goed deed – te maken met een immigratie van meer dan 1 miljoen arbeiders, meestal afkomstig uit andere EU-landen zoals Griekenland en Polen. Kroatische arbeiders kunnen schadelijk zijn, en daarom zullen Oostenrijk en Duitland hun komst zorgvuldig bewaken en beperken.

De president van de regio Venetië – Luca Zaia – schreef een brief van dezelfde strekking aan de Kroatische premier [Zoran Milanović, red.]. Hij vroeg daarin of Italië, met instemming van Brussel, maatregelen mag nemen om de verkeersstroom vanuit de nieuwe lidstaat Kroatië te reguleren. Zaia meldt dat de werkloosheid in Kroatië 25% bedraagt en dat het gemiddelde salaris van een Kroatische werknemer 30% lager ligt dan in Italië.

De regio Venetië is daarom bang voor een Kroatische invasie en eist dat zijn werknemers beschermd worden. Dezelfde regio, met Friuli-Venezia Giulia en het Oostenrijkse Karinthië als buren, koestert het plan om een ‘euregio’ op te richten met Istrië en Primorje-Gorski Kotar. Werkelijk, de politiek prostitueert zich. Laat onze politici ons nu eerst maar eens uitleggen wat de zin en het doel van een ‘euregio’ zijn!