Italië: ‘Hooivorken’-protest heeft fascistische kantjes

“Mars op Rome”, een verwijzing naar de mars van fascisten in 1922 waarna Mussolini aan de macht kwam.
“Mars op Rome”, een verwijzing naar de mars van fascisten in 1922 waarna Mussolini aan de macht kwam.
13 december 2013 – Linkiesta (Milan)

Het protest van de ”Forconi” (hooivorken) legt tot verrassing van velen de Italiaanse steden al dagen lam. Achter hun partijloze verzet tegen bezuinigingen en elites schuilen zorgwekkende gelijkenissen met de beginjaren van Mussolini’s autoritaire beweging, volgens een analyse van Linkiesta.

Aristocraten in Jaguars en boeren. Werkgevers en werkloze arbeiders. Vrachtwagenchauffeurs die gebukt gaan onder de rekeningen van [belastingdienst] Equitalia en nieuwe ideologen van het fascisme of jongeren van linkse buurtcentra. Aanhangers van de Lega Nord en van Beppe Grillo. Ex-aanhangers van de Lega Nord en Beppe Grillo. Ex-leden van de Democratische Partij (PD) en criticasters van de nieuwe partijleider Matteo Renzi. Vakbondsactivisten en voormalige leden van de vakbond Cgil. Hekelaars van de fiscus en onafhankelijkheidsstrijders van de regio Veneto. Migranten en voetbalhooligans.

De beweging van de ‘Forconi’ (hooivorken) die heel Italië in zijn greep houdt, is een onbeheersbare lavastroom. Een overkokende pan vol met de meest uiteenlopende organisaties, politieke groeperingen, vakbonden en protestbewegingen. Het geheel heeft geen eenduidige politieke kleur, noch een centrale coördinatie of charismatische leider die de kar kan trekken. Er is kortom geen ratio, maar het gaat om een spontane beweging, zoals de meerderheid beweert.

Zonder ideologie

De vermeende leiders zijn inmiddels bekend. Zoals de voormalige kleinschalige tuinder Danilo Calvani of Lucio Chiavegato, timmerman uit Verona en verantwoordelijk voor de regionale afdeling van Life [een organisatie van kleine ondernemers die dicht bij de Lega Nord staat]. Maar iedere dag duiken er nieuwe leiders op, als paddenstoelen. En ze ageren zonder rationele beweegreden, zonder ideologie. Er zijn er die dreigen boeken te verbranden in Savona, zoals Hitler in mei 1933, en er zijn er zelfs die op het Loreto-plein in Milaan mensen willen ophangen, zoals daar in 1945 gebeurde met Benito Mussolini.

De verscheidenheid aan demonstranten die tot geen enkele politieke partij behoren, vormt de rode draad van deze vreemde protestbeweging

De verscheidenheid aan demonstranten die tot geen enkele politieke partij behoren, vormt de rode draad van deze vreemde protestbeweging die zelfs de leider van de Vijfsterrenbeweging Beppe Grillo lijkt te zijn voorbijgestreefd. Er is geen gemeenschappelijke regie.

Aanhangers van extreemrechtse groeperingen hebben de instructie gekregen om alleen het volkslied te zingen, maar tegelijkertijd bevinden ze zich zij aan zij met de harde kern van jonge voetbalsupporters die spreekkoren tegen de politie vormen. Ze hadden tijdens de stemming over de motie van wantrouwen in Rome moeten zijn, maar juist door die organisatorische problemen hebben ze ervoor gekozen hun ‘mars’ een paar dagen uit te stellen.

Zelfmoord

Van Piëmont en Veneto tot Apulië wordt Italië overspoeld door een tsunami die kop noch staart heeft en volgens onverschrokken historici “in zekere zin gelijkenissen vertoont met de opstand in de Vendée” ten tijde van de Franse revolutie: de kern bestaat niet toevallig uit een grote groep mensen van boerenadel, traditionele monarchisten en katholieken die lijkt op de groep opstandelingen van destijds in de Vendée.

Er zijn ondernemers bij die failliet zijn gegaan door de economische crisis, zoals in de Noord-Italiaanse provincie Vercelli, waar verschillende landbouwers de straat zijn opgegaan, zowel werkgevers als werknemers. Er zijn ook zelfstandige vrachtwagenchauffeurs die geconfronteerd worden met stapels rekeningen van Equitalia die veel van hun collega’s tot zelfmoord hebben gedreven. En er zijn de kinderen van de recessie: volgens de OESO is de jeugdwerkloosheid in Italië in oktober gestegen tot 41,2 %, een toename ten opzichte van de 40,05% in september.

“De mensen zijn vastberaden, er sluiten zich steeds meer mensen bij de protesten aan. Alle lagen van de bevolking zijn vertegenwoordigd, van artsen tot werklozen en uitkeringsgerechtigden. Mensen die om vier uur ’s ochtends opstaan en ’s avonds om tien uur thuiskomen en aan het eind van de maand nog niet rond kunnen komen omdat ze niet genoeg geld in de portemonnee hebben”, aldus Luca Taddei van de beweging ‘Coordinamento 9 dicembre’ (die het protest van de Forconi steunt).

Extremistische groeperingen

De moeilijkheid is om de meest extremistische groeperingen, de infiltranten, tegen te houden. Zoals in het geval van Turijn, dat, zoals enkele parlementsleden opmerken, in de Italiaanse geschiedenis altijd al de stad is geweest waar protestbewegingen ontstonden, met de Rode Brigades in de jaren zeventig als extreem voorbeeld.

Het zijn echter vooral de politieke partijen die willen infiltreren in de beweging van de Forconi. Matteo Salvini, de nieuwe leider van de [populistische] Lega Nord, werd door de actievoerders van de afdeling voor melkproducenten van de vakbond Cobas in een triomftocht naar het Pirelli-gebouw in Milaan [waar het regionale bestuur van Lombardije zetelt] gebracht. En zo vroeg ook Beppe Grillo aan de politie om “de helm af te zetten en zich aan te sluiten bij het volk” op het plein. Silvio Berlusconi, de leider van Forza Italia, zou in Rome een delegatie vrachtwagenchauffeurs ontmoeten, maar heeft besloten de ontmoeting uit te stellen.

Vertaald uit het Italiaans door Astrid de Vreede

Factual or translation error? Tell us.