"Onder Duitse bedden" is de titel van het boek dat een Poolse poetsvrouw onder het pseudoniem Justyna Polanska in Duitsland publiceerde. De schrijfster vertelt over de onsmakelijke viezigheden die zij in de huizen van haar klanten tegenkwam en hoe zij door haar werkgevers werd behandeld. Voor de Justyna Polanska's verandert er na 1 mei niets. Ze zullen Duitse huizen blijven poetsen en zwart blijven werken. Maar ondanks alles maakt de openstelling van de arbeidsmarkt bij de Westerburen van Polen heel wat emoties los.

Volgens een recente peiling van het instituut IMAS, is twee derde van de Duitsers ervan overtuigd dat de inwoners van de nieuwe EU-lidstaten en masse naar Duitsland zullen vertrekken om er te gaan werken. En bijna 70 procent van hen denkt dat dit negatief zal uitpakken voor Duitsland, tegen 16 procent die het tegenovergestelde denkt.

Nog alarmerender is de opiniepeiling die Welt am Sonntag publiceerde en waarin driekwart van de ondervraagden van mening is dat de Duitsers steeds meer banen kwijt zullen raken als gevolg van het opheffen van de immigratiequota voor Polen, Tsjechen en immigranten uit de landen die in 2004 tot de Unie toetraden.

Duitse experts denken dat er na 1 mei niets bijzonders zal gebeuren

Degenen die het moderne Duitsland goed kennen zullen niet verrast zijn door de uitkomsten van de peilingen. Vooral onder druk van de publieke opinie respecteerden de opeenvolgende Duitse regeringen allemaal de overgangsperiode van zeven jaar voor toegang tot de arbeidsmarkt werden tot twee keer toe alle beperkingen tegen de zin van de economen verlengd. Maar de Polen klaagden niet. Integendeel, ze leerden zich te redden in de Duitse bureaucratie en kennen nu alle mazen in de Duitse wet.

In de afgelopen jaren werkten volgens het Poolse bureau voor de statistiek 400.000 Polen volledig legaal in Duitsland. Er werken er nog meer in Groot-Brittannië, waar de markt al in 2004 werd opengesteld.

De meeste Duitse experts denken dat er na 1 mei niets bijzonders zal gebeuren. Joachim Muller, directeur van een onderzoeksinstituut denkt dat er ieder jaar 100.000 mensen Duitsland zullen binnenkomen uit een groot aantal lidstaten, vooral Polen. Volgens de Pools-Duitse Kamer van Koophandel zal het opheffen van de restricties de komende jaren 200 duizend tot 400 duizend Polen ertoe aanzetten te emigreren. De meesten zijn afkomstig uit de grensregio's, maar ze komen ook uit Mazovië en de streek rond Opole. Het zal eerder een regionale emigratie zijn, niet te vergelijken met de emigratie die er op gang kwam nadat Polen tot de Unie toetrad.

Vele mogelijkheden voor Polen in Duitsland

Uitzendbureaus wrijven zich al in de handen: werkgevers zullen het niet toegeven, maar velen van hen rekenen op de Polen. De Duitsers zoeken vooral mensen met een hoog opleidingsniveau zoals artsen, verplegers, informatici, maar ze zijn ook geïnteresseerd in tijdelijk personeel zoals magazijnmedewerkers, vertelt Karina Kaczmarczyk van Work Service International.

De Duitsers klagen al tijdenlang over het gebrek aan IT-personeel. Specialisten op het gebied van nieuwe technologieën kiezen liever voor de Verenigde Staten dan voor Europa. De wervingscampagnes die Duitsland in verschillende landen voert zijn niet erg succesvol omdat de Poolse IT'er liever thuis blijft. Verpleeghulpen en vroedvrouwen willen wel in Duitsland werken, maar alleen tijdelijk. En Poolse artsen gaan liever naar Groot-Brittannië. Dus blijven alleen de laaggeschoolde arbeiders over, die slechts een basale Duitse woordenschat nodig hebben om naar Duitsland te kunnen emigreren.

Voor Polen zijn er nog meer mogelijkheden in Duitsland: de Bundeswehr wordt net als het Poolse leger, professioneel. Een baan waar jonge Duitsers geen zin in hebben. Ook is het ministerie van Defensie van plan jonge Duitse ingezetenen te werven, zelfs als ze geen Duits staatsburger zijn. Onder de honderdduizenden Poolse burgers die hun geluk op de Duitse arbeidsmarkt gaan beproeven, willen er wellicht best een aantal carrière maken in het Duitse leger. Dat zou pas een sterk symbool van een verenigd Europa zijn.