Cover

Onbegrijpelijk”, “tamelijk zinloos”, “opzettelijk vaag”… The Economist was heeft zich nooit lovend uitgelaten over het Verdrag van Lissabon. Desondanks lijkt het weekblad een nieuwe kijk te hebben op het omstreden verdrag dat begin oktober in Ierland is goedgekeurd: inhoudelijk is het verdrag niet “geheel slecht”, aldus The Economist. Het blad somt een aantal urgente taken op die na de ratificering gedaan volbracht moeten worden. Het pleit ten eerste voor liberale hervormingen gezien de “magere economische prestaties van Europa” en voor een kleinere rol van de staat om China en Amerika het hoofd te kunnen bieden en de eenheidsmarkt veilig te stellen, "Europa’s grootste verworvenheid”. The Economist meent dat Europa “de eerste vijftig jaar teveel bezig is geweest met navelstaren”. Nu het Verdrag van Lissabon bijna een feit is, moet de EU doorgaan met “het meest succesvolle buitenlandbeleid waar tot nu toe sprake van is: haar eigen uitbreiding” en “solide persoonlijkheden” naar voren dragen voor de functies van EU-president en Vertegenwoordiger van het buitenlandbeleid. Voor de eerste functie heeft de EU een slagvaardig persoon nodig, niet een van “de gebruikelijke Europygmeeën”. Als de EU geen steun biedt aan een figuur als Tony Blair, dan zal ze de wereld het gevoel geven “dat ze weer in slaap is gesukkeld”.