Is er nu een “Braune Armee Fraktion” in Duitsland opgestaan, na Rote Armee Fraktion (RAF)? Deze vraag stelt Der Spiegel zich. Door de explosie van een woonhuis in Zwickau de afgelopen week heeft het land kennis genomen van het bestaan van de neonazi-groepering “Nationalsozialistischer Untergrund” (NSU). Zij zou verantwoordelijk zijn voor de dood van acht Turkse immigranten en één Griekse immigrant, een politieman, een aanslag in Keulen in 2004 en tientallen bankovervallen.

Uwe Mundlos en Uwe Böhnhardt, die vorige week na een mislukte bankoverval zelfmoord pleegden, bleken al veertien jaar onopgemerkt ondergronds actief, evenals de derde arrestante, Beate Z. De politieke achtergrond wordt op een dit weekeinde opgedoken DVD geschetst: “Zolang zich geen fundamentele veranderingen voordoen in de politiek en de pers, en op het gebied van de vrijheid van meningsuiting, zullen de activiteiten worden voortgezet.” In de zichtbaar aangeslagen Duitse media vallen “alle puzzelstukken nu plotseling op hun plaats.

De hoogste alarmfase geldt voor de linkse krant Tageszeitung, die in 1979 in de nasleep van de Deutsche Herbs en de RAF-moorden werd opgericht. Het dagblad schrijft met het oog op de veronderstelling dat de drie plegers van de aanslag door de Binnenlandse Veiligheidsdienst zouden zijn gedekt, of dat zij zelfs in dienst zouden zijn geweest van deze inlichtingendienst:

Je wil er liever niet aan denken: door overheidsinstanties mogelijk gemaakte nazi-terreur, hier in Duitsland, zes decennia na het einde van de nationaal-socialistische dictatuur.

De politie, de Binnenlandse Veiligheidsdienst en het Openbaar Ministerie hebben racistische motieven overwegend uitgesloten, bevestigt deSüddeutsche Zeitung. Misdaden van rechts, die niet als terreurdaden worden begrepen – een ellendige traditie in Duitsland....:

Tientallen jaren lang was het in Duitsland als volgt: linkse extremisten golden als intelligent en gevaarlijk, rechtse extremisten als dom en daarom ongevaarlijk.

De Frankfurter Allgemeine Zeitung vraagt zich ook af of het geen fatale vergissing is geweest om de opkomst van het rechtse terrorisme in Duitsland af te doen als “een provinciale, idiote tegenhanger van de alles overtreffende islamitische terreur.

Het is bagatellisering en overdrijving tegelijkertijd, om de zogenoemde bommenleggers van Jena met de 'Rote Armee Fraktion' te vergelijken. Bagatellisering omdat het de RAF nooit is gelukt jaren achtereen zo onopgemerkt te opereren. Overdrijving omdat […] niemand [de rechtsextremistische terreur] als zodanig heeft kunnen waarnemen. Als het om terrorisme gaat, hoort doorgaans niet alleen de daad, maar ook de openbare bekentenis erbij. Dat ontbreekt echter in het geval van de 'Zwickauer Cel.'