Een jaar na het mislukken van de laatste onderhandelingsronde komt er beweging in het conflict met Iran over het omstreden atoomprogramma van dat land. “EU wil overleg met Iran“, kopt Die Welt. Het Duitse dagblad schrijft dat EU-buitenlandvertegenwoordiger Catherine Ashton daartoe een voorstel heeft gedaan namens de groep van 5 plus 1 (Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië, China, Rusland en de VS). De Verenigde Staten en Israël zijn het nog steeds niet met elkaar eens over de vraag hoe ze in het vervolg in het conflict rond het nucleaire programma van Iran eensgezind kunnen opreden. President Obama zet in op diplomatieke middelen, terwijl premier Netanyahu eigenhandig ingrijpen van Israël niet langer uitsluit, schrijft Die Welt. “Met dank aan Israël”, rept de krant prompt in het hoofdredactioneel commentaar.

Laten we elkaar niets wijs maken: dat Europa nu zijn buitenlandvertegenwoordiger, de even welbespraakte als weinig invloedrijke Catherine Ashton, naar voren schuift om in Teheran opnieuw te gaan overleggen, dat de Amerikaanse president Obama sinds een paar maanden hardere geluiden laat horen in de omgang met de Iraanse uitdaging, ligt enkel en alleen aan het spierballenvertoon van de Israëli, die beweren dat ze nauwelijks nog in toom gehouden kunnen worden. (…) Als ze zich net zo slap gedragen zouden hebben als de meeste andere landen, zou Iran zonder enig probleem binnenkort al kunnen opklimmen tot kernmogendheid. (...) In geval van nood moet het Westen op eigen houtje de kernwapens uit handen van de leiding in Iran slaan.

>