Na The Economist, die Merkel al aanspoorde om “de motor aan te zetten” van de eurozone, voelt nu Il Sole zich geroepen om de bondskanselier van advies te dienen. Dit Italiaanse economische dagblad schrijft: “Schnell, Frau Merkel”. Ondanks het steunpakket voor de Spaanse banken zijn de Spaanse en Italiaanse risicopremies omhooggeschoten. Il Sole is van mening dat Merkel “een sterk signaal aan de markten” zou moeten afgeven: “Europa staat er, ze explodeert echt niet, punt uit”, schrijft de directeur van de krant, Roberto Napoletano.

Sinds 5 juni plaatsen we het hoofdredactioneel commentaar van de founding fathers [van de EU, waaronder Helmut Schmidt, Jacques Delors en Jerzy Buzek] over de Verenigde Staten van Europa om iedereen ervan te overtuigen dat de aankomende topbijeenkomst eind juni niet de vijfentwintigste mag zijn waar niets besloten wordt [...]*. Mevrouw Merkel, we kunnen zo niet doorgaan. U zult niet ver komen als de woede van de Grieken u onverschillig laat, als u de geknakte trots van de Spanjaarden niet ter harte neemt, noch de angst van de Italianen en de vrees van de Fransen* [...]*. De tijd van woorden is voorbij. Met tien jaar vertraging moet het plan voor politieke integratie nu voltooid worden door middel van concrete keuzes, die per direct uitgevoerd kunnen worden.*

Napoletano noemt er drie, die The Economist ook al genoemd had: een gemeenschappelijk depositogarantiestelsel, directe steun aan banken uit het EMS, en het gezamenlijk dragen van de staatschulden, met behoud van de nationale rentepercentages per land. Het dagblad concludeert:

Als u wilt dat u en uw Duitsland belangrijke spelers blijven in Europa, is er geen tijd meer te verliezen. Geef een duidelijk signaal af zodat het voor iedereen duidelijk is dat de Verenigde Staten van Europa een feit zijn en dat de euro niet meer aan het wankelen kan worden gebracht.

De column van Gideon Rachman in de Financial Times klinkt als een antwoord op de commentaren in The Economist en Il Sole. Hij lijkt de Duitse bondskanselier te verdedigen:

Merkels aanpak van de crisis was weliswaar niet feilloos, maar ze heeft er wel ervoor gezorgd dat politieke extremisten in haar land niet de overhand nemen, in tegenstelling tot in buurlanden die in vergelijkbare omstandigheden verkeren. En ondanks de lasten en de risico's die Duitsland al op zich heeft genomen, wordt de regering verweten niet genoeg te doen. Berlijn isoleren en veroordelen, en het te verplichten de financiën van de hele eurozone op zich te nemen, is een politiek gevaarlijke weg inslaan. De opkomst van extreemrechts in Frankrijk in Nederland is zeer betreurenswaardig. In Duitsland zou dat rampzalig zijn.

>