"Sinds het begin van het jaar en het van kracht worden van het verdrag van Lissabon staan de europarlementariërs klaar om de 'communautaire methode’ te verdedigen tegen de vermeende aanslagen door de lidstaten en een zeker intergouvernementeel afglijden", schrijft Le Monde. De vier belangrijkste politieke families – conservatieven, socialisten, liberaal-democraten en Groenen – zijn bereid de confrontatie aan te gaan en op te komen voor hun kijk op veel gebieden, verklaart het dagblad.

De overeenkomst waarin de contouren van de toekomstige Europese diplomatieke dienst zijn vastgelegd, op 21 juni gesloten onder leiding van Catherine Ashton, is een episode van de slag die het Parlement levert tegen de "suprematie van de staten in Brussel". De Commissie, de Raad en het Parlement hebben een compromis gesloten om het functioneren mogelijk te maken van een constructie met ongeveer zevenduizend ambtenaren, voor zestig procent bestaand uit Europese en voor veertig procent uit nationale diplomaten.

Le Monde herinnert eraan dat europarlementariërs tevergeefs hadden verlangd "dat de dienst geïntegreerd zou worden in de Europese Commissie om het functioneren en het budget ervan beter te kunnen controleren". Ze zijn van mening dat de Commissie zich op hen moet verlaten om communautaire projecten tot een goed einde te brengen. "De verwarring die heerste rond de redding van Griekenland 'heeft de beperkingen aangetoond' van het overleg tussen de staten", benadrukt de voormalige Belgische premier Guy Verhofstadt, leider van de liberalen in het Parlement, die wordt beschouwd als "een van de invloedrijkste mensen van deze instelling."

Dit standpunt is niet nieuw, verklaart Le Monde, maar het Verdrag van Lissabon heeft er "nieuwe kracht" aan gegeven. "De Europarlementariërs beschikken nu immers over nieuwe privileges en ze zijn van plan die te gebruiken: meer gezamenlijke besluitvorming met de Raad, toegenomen budgettaire macht en de bevoegdheid om internationale akkoorden in hun geheel te verwerpen." Een offensief, zo luidt de conclusie van het dagblad, dat de hoofdsteden en de Europese Raad behoorlijk op de zenuwen zal werken.