Cover

Het IMF wil dat een einde wordt gemaakt aan de extreme bezuinigingen in landen als Spanje”, kopt El País. Het dagblad verwijst naar de jaarvergadering van het Internationaal Monetair Fonds, die op 11 oktober in Tokio werd gehouden. IMF-president Christine Lagarde riep op om het land “meer tijd te geven” om de bezuinigingsmaatregelen door te voeren.

El País schrijft over deze uitspraak:

Het betekent een copernicaanse wending in de visie van het IMF op de crisis, die van extreem orthodox is omgeslagen in [...] veelbelovend realistisch. Velen, vooral onder de leiders van de Europese Unie, met Duitsland voorop, zouden moeten proberen om deze beslissingen te begrijpen tot zich door te laten dringen.

Het Spaanse dagblad noemt in het kort de “vier redenen” waarom het IMF in zijn conclusies “in het bijzonder aandacht besteedt” aan de Spaanse economie:

Spanje staat wereldwijd op de één na laatste plaats voor wat betreft de verwachte economische groei in 2013; een reddingsoperatie van de EU is dringend noodzakelijk om nieuwe onrust te voorkomen; als de Spaanse regering om hulp vraagt, moeten de welvarendste landen waaronder Duitsland daartoe de mogelijkheid bieden; en de Zuid-Europese landen moeten meer tijd krijgen om hun verplichtingen bij het terugdringen van het overheidstekort na te komen.

De uitspraken van Christine Lagarde kwamen tegelijkertijd met een nieuwe afwaardering van Spanje door kredietbeoordelaar Standard&Poors, van BBB+ naar BBB-, waarmee het land nog maar één stap is verwijderd van de junkstatus (trash bond). El Paísschrijft hierover:

[Dit is] een uiterst ongelukkige diskwalificatie, omdat hierin een kritische analyse zoals die van het IMF samengaat met onrustzaaiende en overgepolitiseerde retoriek van een zogenaamde scheidsrechter die boven elke verdenking verheven is. Deze kredietbeoordelaar zou zich, net als de rest, eens moeten afvragen wat precies de effecten van zijn analyses zijn.