Cover

EU bekritiseerd om Kosovo-missie”, kopt Le Figaro naar aanleiding van een onlangs gepubliceerd rapport van de Europese Rekenkamer over de wijze waarop de Europese Unie de crisis in Kosovo heeft aangepakt. De Rekenkamer wijst er met name op dat er “slechts een bescheiden bijdrage is geleverd aan de versterking van de politie-eenheden in Kosovo”, dat er “weinig vooruitgang” is geboekt in de strijd tegen de georganiseerde misdaad en corruptie, en dat er coördinatieproblemen zijn tussen de Europese Commissie en Eulex, de civiele missie van de Europese Unie ter ondersteuning van de rechtsstaat in Kosovo. De Franse krant vat het oordeel van het rapport als volgt samen: “de Europese steun is inefficiënt en er is sprake van financieel wanbeheer en een schrijnend gebrek aan personele middelen”.

Le Figaro benadrukt niettemin:

Op papier is de EU heel ver gegaan in haar steun aan de rechtsstaat in Pristina. Kosovo is per hoofd van de bevolking koploper als het gaat om financiële steun, alle categorieën in aanmerking genomen [...] Brussel leidt twee grote operaties in Kosovo. De ene wordt uitgevoerd door de Europese Commissie, en daaraan is een gebruikelijke, maar weliswaar versterkte financiële bijstand gekoppeld. De andere wordt geleid door de ‘diplomatieke tak’ van de EU, namelijk de Eulex-missie. Deze is onder andere belast is met de gevoelige dossiers betreffende politie, justitie en douane.

Frankfurter Allgemeine Zeitung spreekt van een "vernietigend oordeel" dat niet verrassend is:

Bij vrijwel elke internationale bemoeienis om een rechtsstaat te vestigen doen zich dezelfde fenomenen voor. Om te beginnen zorgt de aanwezigheid van buitenlandse experts ervoor dat de economische situatie ter plaatse volledig verandert, of dat nu in Kosovo of in Afghanistan is. Er ontstaat een laag van bevoorrechten en profiteurs, die uiteenloopt van chauffeurs en zakenlieden tot tolken. Zij hebben er alle belang bij om de behoeftigheid waarin het land verkeert, zo lang mogelijk te laten duren. [...] Verder leiden wrijvingen tussen openbare en particuliere hulporganisaties of met lokale contractanten tot een verlies aan efficiency, en treden er nog tal van andere problemen op. Toch zou het mooi zijn als een Rekenkamer die dit gebrek aan efficiency terecht aan de kaak stelt, ook richtsnoeren geeft om de problemen te verhelpen. Want om nu te zeggen dat men beter niet aan zulke missies kan beginnen, is ook geen oplossing.