Om de interne markt te beschermen, heeft de Europese Commissie besloten […] de douanerechten op 55 serviesartikelen van porselein en aardewerk, die uit China worden geïmporteerd, te verhogen van 17,6 procent tot 58,8 procent”, meldt Les Echos. In het economische dagblad valt te lezen dat Brussel deze procedure is gestart “naar aanleiding van een klacht die Europese producenten op 31 januari 2012 hebben ingediend” en dat “deze verhoging in eerste instantie tijdelijk is: volgend jaar mei zal de Commissie, na nieuwe onderzoeken en als wordt bevestigd dat er sprake is van dumping, de lidstaten vragen te stemmen over de handhaving van deze sancties voor een periode van vijf jaar”.

Moeten we nu van een 'belangrijke en moedige' beslissing spreken?” zoals twee Franse ministers hebben gedaan, vraagt de Franse krant zich in zijn hoofdartikel af:

Dit besluit is geenszins uitzonderlijk. De Commissie heeft onlangs twee soortgelijke beslissingen genomen. Zij heeft twee onderzoeken ingesteld naar zonnepanelen, die veel zwaarder op het handelstekort van Europa ten opzichte van China drukken (het afgelopen jaar had de invoer daarvan een waarde van ruim 20 miljard euro). En ze is van plan ook een onderzoek te starten naar een hoger segment met dus een bijzonder grote symbolische waarde, namelijk telecomapparatuur. In China beginnen de autoriteiten en de media blijken van ergernis jegens deze hardere opstelling te tonen, wat niet per se een slecht teken is.

Deze nieuwe houding van Brussel is niet zozeer het gevolg van de economische crisis in Europa als wel van het economische succes in China. Om een krachtige groei in stand te houden, hebben de Europese bestuurders een hele reeks praktijken laten voortwoekeren die in strijd zijn met de regels van de internationale handel, zoals miskenning van intellectueel eigendom, subsidiëring door lokale overheden of dumping. Het grootste land ter wereld is niet langer een arm land dat speciale privileges verdient. Daarom is het logisch dat zijn belangrijkste handelspartner, de Europese Commissie, maatregelen treft telkens wanneer de grenzen zijn overschreden, en zich daarbij houdt aan de strenge voorschriften van de Wereldhandelsorganisatie. Maar het zou een illusie zijn te denken dat het Europese bedrijfsleven kan worden gered door hier of daar douanerechten te heffen.