Cover

De 27 EU-ministers van Financiën zijn er gisteren niet in geslaagd een overeenkomst te bereiken om voor het einde van het jaar een bankenunie op te richten. Hoewel de oprichting hiervandoor Público wordt beschouwdals “een cruciale stap in het oplossen van de schuldencrisis”, is het de ministers niet gelukt hun meningsverschillen te overbruggen. De Portugese krant schrijft:

Landen als Portugal, Spanje, Frankrijk en Italië willen er zeker van zijn dat het nieuwe toezichtsmechanisme in januari 2013 in ieder geval voor systeembanken [die de hele Europese sector, via besmetting, in gevaar kunnen brengen, red.] in werking wordt gesteld en dat in de loop van dat jaar alle 6000 banken van de eurozone er onder zullen vallen.

Ondanks de urenlange onderhandelingen hebben de ministers geen overeenstemming kunnen bereiken over deze Europese waakhond die onder de paraplu van de Europese Centrale Bank zal vallen. Een volgende bijeenkomst over de kwestie staat gepland voor 12 december. Volgens de krant is echter haast geboden:

De oprichting van een nieuw toezichtssysteem is een voorwaarde voor het Europese noodfonds (ESM) om direct banken in moeilijkheden te kunnen herkapitaliseren zonder dat de staatsschuld van de desbetreffende landen omhoog gaat.

Er wordt nu volgens Público onderhandeld over een compromis:

Een nieuwe toezichtsraad binnen de ECB. […] Waarin alle participerende EU-landen een zetel en het recht tot stemmen krijgen.

Maar Frankrijk en Duitsland hebben barricades voor dit nieuwe voorstel opgeworpen, vervolgt de krant:

De aarzelingen van Berlijn hebben echter vooral te maken met een niet-geveinsde scepsis de controle te verliezen op het toezicht op de kleine regionale spaarbanken (Landesbanken), waarvan de kwetsbaarheid een publiek geheim is. […] De Fransen vrezen dat de betrouwbaarheid van banken die onder controle van nationale toezichthouders zijn geplaatst, in het geding komen en daardoor toegang tot de interbancaire leenmarkt verliezen, die cruciaal voor hen is om de economie draaiende te houden.

Le Monde vat in het hoofdredactioneel commentaar de kwestie van de bankenunie samen als een “gevecht tussen de City en Parijs” en beschrijft de posities van de belangrijkste spelers:

De Fransen willen snel actie ondernemen. De Duitsers willen de tijd nemen. Het Verenigd Koninkrijk wil zijn City beschermen. De regulering […] moet worden overgelaten aan de ECB. Op deze wijze kan een instelling van de eurozone – waar Groot-Brittannië geen lid van is – zich bezighouden met de zaken van de City! Om het maar duidelijk te zeggen: daar houden ze niet van in Londen! […] Maar de waarheid is dat deze bedekte strijd een dieperliggende vraag maskeert: zullen de Britten, die nu eurosceptischer zijn dan ooit te voren, in Europa blijven?