Na maanden discussiëren hebben de ministers van Financiën van de eurozone uiteindelijk een opvolger gevonden voor het voorzitterschap van de Eurogroep, dat nu door de Luxemburgse premier Jean-Claude Juncker wordt bekleed. Tijdens de bijeenkomst van vandaag in Brussel zullen ze naar verwachting de Nederlandse minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem (PvdA) tot voorzitter benoemen, meldt De Volkskrant. De krant voegt eraan toe dat de enige criticus van de Nederlandse kandidaat, de Franse minister van Financiën Pierre Moscovici, op de Franse tv-zender TV5 heeft aangekondigd dat hij zijn bezwaren tegen diens benoeming heeft laten vallen.

Martin Sommer, columnist van De Volkskrant, verheugt zich erover dat Dijsselbloem een meer eurosceptische houding zal aannemen dan zijn voorganger:

Juncker meende dat de Europese leiders precies weten wat hun te doen staat, jammer dat het kiezersvolk zich niet laat overtuigen. Zo luidt sinds jaar en dag de kern van het Europese denken en als ik Dijsselbloem goed peil, denkt hij daar beslist anders over.

Volgens Sommer biedt Dijsselbloem een welkom tegenwicht aan de andere drie voorzitters van de EU:

[Dijsselbloem wil] geen experimenten, evidencebased policy, dat lijkt me in Europa een prima richtsnoer. En het lijkt sprekend op het standpunt van Mark Rutte, die geen vergezichten wil. Precies wat we nodig hebben in het gezelschap van de andere 'drie presidenten', Barroso, Draghi, Van Rompuy. Zij koersen alle drie immers op volle kracht richting 'totale Unie'. Alle drie katholieken uit het zuiden trouwens.

Público is een totaal andere mening toegedaan. Het Portugese dagblad betoogt dat "het vertrek van Jean-Claude Juncker uit de Eurogroep het einde van een cyclus markeert en nadelig voor Portugal uitpakt".

Dit is geen goed nieuws voor Portugal, voor de eenheidsmunt en voor de Europese integratie. Hij is altijd een bondgenoot van Portugal geweest en waarschuwde onophoudelijk voor de excessen van een cultuur van 'bestraffing' die in de rijke landen van het noorden heerst ten aanzien van het door de crisis geteisterde zuiden.

Público denkt echter dat Dijsselbloem net als zijn voorganger in staat zal zijn de dialoog aan te gaan:

Jean-Claude Juncker slaagde er altijd in een brug te bouwen tussen de beide uitersten van de as Parijs-Berlijn. Dit vermogen tot dialoog zien we eveneens bij zijn opvolger. Maar Jeroen Dijsselbloem zal deze taak op zich nemen als vertegenwoordiger van de welvarende landen en zonder het politieke gewicht van zijn voorganger. Hij is de exponent van een ander Europa, waar de EU-instellingen macht zijn kwijtgeraakt en waar integratie niet plaatsvindt in naam van het federalisme, maar als onderdeel van een machtsstrijd waarbij het centrum van de EU van Brussel naar Berlijn opschuift.