Opnieuw is er een schandaal aan het licht gekomen dat het imago van Roemenië binnen de EU aantast. Volgens het etiket zou de lasagne van een bekend merk in Europa louter rundvlees moeten bevatten. Dat er niettemin paardenvlees afkomstig uit Roemenië in is aangetroffen, bewijst eens te meer “dat wij niet in staat zijn ons te houden aan een minimum aan regels, dat voor iedere gemeenschap onontbeerlijk is om te kunnen functioneren”, schrijft România liberă.

De eenheidsmarkt maakt het mogelijk "dat een Roemeens slachthuis vlees exporteert naar een grossier op Cyprus, die het doorverkoopt aan een onderneming in Luxemburg, die het vervolgens verkoopt aan een Zweeds bedrijf, dat het via zijn Franse dochtermaatschappij in het Verenigd Koninkrijk op de markt brengt”, aldus de Roemeense krant. Deze handelwijze betekent een voordeel “als alle landen zich op een verantwoordelijke manier van hun taak kwijten”, voegt het dagblad toe. “Maar als de vertrouwensketen tussen de instellingen en de Europese landen wordt verbroken – al is het maar door één klein schakeltje -, dan doet dit het Europese project op zijn grondvesten schudden.”

Het dagblad schrijft:

Deze toestand is koren op de molen van de Britse xenofoben, maar ook van al diegenen die tot op heden blijven volhouden dat Roemenië niet tot de EU had mogen worden toegelaten.

Volgens een andere Roemeense krant, Adevărul, zou het lijstje met verdachten moeten worden aangevoerd door het bedrijf dat “het vlees heeft verpakt en geëxporteerd, maar in de praktijk zijn alle ogen gericht op Roemenië, omdat het vlees hier vandaan komt. Het voorstel van een Brits conservatief parlementslid om beperkingen te stellen aan onze export, en vervolgens aan alle ingevoerde producten uit de Europese Unie, toont eens te meer aan dat het onze schuld is, dat al het kwaad dat het Verenigd Koninkrijk treft, zijn oorsprong heeft in Roemenië.”

România liberă merkt tot slot op:

Zelfs als blijkt dat niemand in Roemenië een fout heeft gemaakt in dit schandaal, dan zal daar geen aandacht voor zijn. Dat is het ironische en trieste aan dit verhaal. Aangezien iedereen eraan gewend is dat wij liegen en bedriegen, maakt het niemand iets uit als wij voor één keer ten onrechte beschuldigd zouden worden.