Cover

1,08 miljoen mensen, waarvan 966000 buitenlanders, emigreerden in 2012 naar Duitsland. Dat is het hoogste aantal sinds 1995, meldt de Frankfurter Allgemeine Zeitung, onder de kop “Immigratie in Duitsland in 2012 naar recordhoogte”.

Volgens het federale Bureau voor de Statistiek nam de immigratie in vergelijking met 2011 met 13% toe. De meeste buitenlandse immigranten komen uit Polen, Roemenië en Bulgarije.

Een toestroom waar de autoriteiten maar wat blij mee zijn: “Deze toestroom biedt ons aan alle kanten enorm veel kansen, aangezien deze nieuwe stroom immigranten jong en goed opgeleid is”, verklaarde minister van Werkgelegenheid Ursula von der Leyen.

Desondanks zijn er nog steeds tienduizenden vacatures die vervuld moeten worden, vooral in de zorgsector. Een leemte die door “de nieuwe arbeidswetgeving die op 1 juli van kracht wordt [en die de arbeidsmarkt ook openstelt voor werknemers uit niet-EU-landen, red.], moet worden opgelost, en waarmee ook de immigratie van specialistische arbeidskrachten eenvoudiger wordt”, legt de Frankfurter Allgemeine Zeitung uit.

De door de crisis getroffen Centraal-, Oost- en Zuid-Europese landen zijn de grootste leveranciers van arbeidskrachten in Duitsland. Zo schrijft El País dat:

op dit moment de meeste buitenlandse immigranten uit Oost-Europa komen. Maar de opvallendste toename zien we onder de mensen uit de landen die lijden onder de eurocrisis zoals Spanje (49933 werknemers in 2012), Griekenland (34109) en Portugal (11762). […] De grootste herkomstlanden voor EU-immigranten zijn Polen (176000) gevolgd door Roemenië (116000) en Bulgarije (59000).

Italië blijft niet ver achter: meer dan 42000 Italianen vertrokken afgelopen jaar naar Duitsland, schrijft Il Manifesto, dat op zijn voorpagina Duitsland vergelijkt met ‘Lamerica’, het Amerika waarvan immigranten aan het eind van de negentiende eeuw droomden. Volgens de communistische krant:

is dit voor Duitsland echter voordelig: de bevolking vergrijst en het land heeft verse arbeidskrachten nodig. Maar voor de landen uit het zuiden betekent dit een verlies aangezien zij geld uitgeven aan de opleiding van de hoogopgeleide jongeren die in groten getale vertrekken.

De reden voor dit succes is grotendeels te danken aan de effectiviteit van de Duitse arbeidsbureaus legt Mediapart uit:

het Bundesagentur für Arbeit, laat het niet bij het publiceren van de honderdduizenden vacatures op zijn website, die in meerdere talen toegankelijk is. Er wordt ook actief gezocht op buitenlandse, ingestorte arbeidsmarkten en er worden banenbeurzen in het buitenland georganiseerd.

Maar, schrijft de Franse actualiteitensite,

Voor toegang tot dit nieuwe eldorado moet je wel wat doen. […] Naast beheersing van het Duits, dat onmisbaar is voor een goede baan, zijn er nog andere obstakels die werken in Duitsland moeilijk maken […]: sommige diploma’s worden niet erkend, de onwennigheid van veel werkgevers, vooral in het MKB, die lang terughoudend stonden tegenover het werven van buitenlanders, en de administratieve barrières voor de laagstbetaalde banen. De werkelijkheid kan zelfs teleurstellend zijn: een groot aantal afgestudeerden aan universiteiten uit Zuid-Europa moeten zich tevreden stellen met kleine deeltijdbaantjes waarvoor zij zwaar overgekwalificeerd zijn.