Cover

“Eindelijk een Frans voorstel voor Europa!”: Le Monde is duidelijk positief over de Europese koers die de Franse president tijdens zijn persconferentie op 16 mei heeft uitgestippeld.

Het was een duidelijke oproep. Aan Europa en aan Duitsland. Op deze persconferentie is François Hollande eindelijk opgehouden met ontwijken en met ‘de politiek van de Europese lege stoel’ die hij sinds zijn verkiezing voerde. […] Door te stellen dat Frankrijk de verbinding moet vormen tussen Noord- en Zuid-Europa ziet de president er vanaf om de mediterrane landen te verenigen tegen het ‘Germaanse’ Europa.

De krant is verder van mening dat François Hollande door op te roepen tot “een economische regering” voor de eurozone,

Angela Merkel, die een jaar geleden met het voorstel kwam om een politieke unie te vormen, aan haar woord houdt. Destijds had hij kritiek op haar voorstel, dat hij als inhoudsloos bestempelde. Nu geeft hij er zelf “inhoud” aan. De Duitsers aan hun woord houden is de beste strategie. Er ligt nu weer een Frans voorstel op de Europese tafel. Eindelijk! Maar dat voorstel is alleen geloofwaardig als Hollande in eigen huis orde op zaken stelt.

In Duitsland is het voorstel van François Hollande met heel wat minder enthousiasme ontvangen. Die Welt meent dat zijn “zogenaamde offensief vooral maatregelen bevat waar zijn voorganger al mee was gekomen”, zowel waar het gaat om

de Europese economische regering waar Sarkozy in oktober 2008 ten overstaan van het Europees Parlement in Straatsburg om had gevraagd als wat betreft het idee van Europese obligaties die door Hollande om tactische redenen geen eurobonds meer worden genoemd zodat dat de koppige Duitsers er op een dag mee zullen instemmen.

Over zijn oproep aan Duitsland merkt Die Welt op scherpe toon op dat de opstelling van Hollande, die neerkomt op “schelden op de Duitse bezuinigingen, niet alleen als ideologische stellingname moet worden gezien maar ook als tactische stap”:

door zich op te werpen als de man die zich verzet tegen het schrikbeeld van de door Merkel opgedrongen bezuinigingen, probeert hij voor zichzelf meer bewegingsruimte te creëren om, in het beste geval, impopulaire maatregelen door te drukken. Angela Merkel zou hem dus een beetje moeten helpen door nog een poosje als boksbal te dienen.