"Samen met Lech Wałęsa was hij de meest geëerde figuur binnen het Poolse transformatieproces", schrijft Gazeta Wyborcza na het overlijden van de 86-jarige Tadeusz Mazowiecki, de eerste niet-communistische premier na de val het regime in 1989 en mede-initiatiefnemer van de Poolse "rondetafelbesprekingen", waarin de regering met de illegale vakbond Solidariteit probeerde de maatschappelijke spanningen te verminderen.

Tadeusz Mazowiecki was niet vatbaar voor de verleiding van corruptie die de macht met zich meebrengt, en waarschijnlijk de beste premier van Polen. Als principiële en niet-opportunistische leider legde hij tijdens de veertien maanden van zijn premierschap de fundamenten voor een democratische en soevereine staat, stelde hij de grens met Duitsland veilig, organiseerde hij de eerste vrije verkiezingen en introduceerde hij de "shocktherapie" van Balcerowicz, [een omstreden plan dat voorzag in een snelle overgang van een communistische naar kapitalistische economie], waarvoor hij de volledige verantwoordelijkheid nam. Later moest hij daarvoor in de peilingen de prijs betalen. Tijdens de presidentsverkiezingen [in 1990] vergaarde hij onvoldoende stemmen voor de tweede ronde, maar hij verwierf zich wel een plek in de geschiedenisboeken.

Het Poolse dagblad benadrukt dat "dit alles werd bewerkstelligd door een man die niettemin werd bekritiseerd omdat hij te behoedzaam en timide zou zijn. Zijn kalmte, behoedzaamheid en gevoel voor politiek werden vaak verward met traagheid. Deze kwaliteiten waren niet erg aansprekend maar wel hard nodig te midden van de Poolse heethoofden."

In Parijs brengt Le Monde de voormalige Poolse premier een eerbetoon onder de kop "Mazowiecki, of toen Europa kantelde…". Het dagblad prijst hem vanwege de rol die hij heeft gespeeld in het "alledaags maken van het democratische leven":

Europa heeft een opmerkelijk persoon verloren. [...] Hij was een onvermoeibare pleitbezorger van de integratie van Polen in een verenigd, niet langer verdeeld Europa. Hij was de representant van een van de meest nobele zaken in de twintigste eeuw. Intellectueel, moreel en politiek gezien paste hij bij dit Europa. De plaats die Polen tegenwoordig bijna tien jaar na de toetreding binnen de Europese Unie inneemt, vormt het overtuigende bewijs dat Tadeusz Mazowiecki en de Poolse oppositie rondom Lech Walesa in de jaren tachtig de juiste strijd hebben gevoerd.