Politicoloog Lorinc Redei noemt in Foreign Affairs de benoeming van Donald Tusk (voorzitter Europese Raad) en Federica Mogherini (Hoge Vertegenwoordiger voor het buitenlandse zaken van de EU) een "ramp". Volgens Lorei hebben de Europese leiders "collectief de Europese Unie irrelevant gemaakt op het gebied van mondiale politiek".

Redei benadrukt dat "Tusk een getalenteerde politicus" is, maar noemt het "buitengewoon onwaarschijnlijk dat hij de grondlegger van continentale consensus" zal zijn:

Tusk staat niet bekend als een bekwame vormer van coalities. Zijn beide regeringen in Polen steunden op slechts een coalitiepartner in het lagerhuis (en geen een in de senaat). Zijn voorganger, Herman van Rompuy, had "tientallen jaren ervaring" in het vormen van coalities dankzij de gefederaliseerde politiek in België.

Daarbij komt dat Tusk "geen Frans spreekt en een beperkte beheersing van het Engels heeft". Redei meent dat:

het moeilijk te geloven is dat hij creatieve afspraken kan maken met zijn voormalige collega's gezien de moeite hij heeft om met hen over simpele zaken te spreken in een gemeenschappelijke taal. De boodschap van zijn benoeming is duidelijk: nationale leiders in Europa willen liever niet dat iemand vanuit een duidelijk Europees oogpunt handelt dat hun benadering van 'kleinste gemene veelvoud' in de weg zou kunnen staan.

Over de huidige Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken Federica Mogherini schrijft hij dat zij:

twee van de belangrijkste eigenschappen mist om een effectieve woordvoerder van het buitenlandse beleid van de EU te worden: uitvoerende en internationale status. [...] Mogherini heeft geen ervaring in het omgaan met de complexe instellingen van de EU. Ze heeft geen directe ervaring in de lastige bureaucratie van de Europese Dienst voor extern optreden. [...] Ze is pas sinds zes jaar gekozen politicus. Ook is ze niet bekend buiten Europa. [...] Het is onwaarschijnlijk dat buitenlandse regeringen haar serieus zullen nemen.

De auteur meent dat de wijze waarop de Europese Raad is omgegaan met de crisis in Oekraïne matig is en "nauwelijks afdoende om de Russische president Vladimir Poetin van meer agressie te weerhouden".

De laatste EU-top toont volgens Redei dat de huidige leiders van de EU-lidstaten:

op hun hoede zijn voor het invullen van belangrijke EU-posities met opvallende politici die hun nationale belangen in naam van het gezamenlijke Europese welzijn in gevaar kunnen brengen. [...] Door het benoemen van vlakke persoonlijkheden op belangrijke posten ondermijnen de Europese leiders echter hun eigen vermogen om met de grote uitdagingen van onze tijd om te kunnen gaan, zoals het herrijzende en expansionistische Rusland.

Hij sluit af door te zeggen dat de EU-top een "groen licht" voor Rusland was om de aanvallen op Oekraïne te verhevigen, het bewijs voor de VS dat de EU niet in staat is verantwoordelijkheid te nemen.

De EU-lidstaten afzonderlijk hebben te weinig macht. Gezamenlijk missen ze ambitie. Hoe dan ook, Poetin staat klaar om ze flink in hun hemd te zetten.