Als de Europese Unie de demonstraties in Libië blijft steunen, zet Libië de samenwerking met de EU op het terrein van de illegale immigratie stop". Dat is volgens de Italiaanse krant La Repubblica de teneur van de boodschap die het regime in Tripoli op 20 februari aan EU-voorzitter Hongarije heeft gestuurd. De dreiging heeft wel iets verontrustends, aldus het Italiaanse dagblad, want “als de Libische dam breekt, ontstaat er een Bijbelse exodus van tienduizenden Afrikanen, die nu nog werken als slaven of gedwongen in kampen in Libië verblijven. Wekenlang zijn mensensmokkelaars, met toestemming van de lokale autoriteiten, al bezig met de voorbereidingen voor de verscheping van duizenden wanhopige mensen", voegt de krant er nog aan toe. Franco Frattini, de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken, “hoopt van harte dat Khadaffi de situatie in zijn land snel weer in de hand heeft”, schrijft La Stampa. Volgens de minister worden de opstanden in Libië “niet ingegeven door de behoefte aan vrijheid, zoals in Tunesië en Egypte, maar door de wens om een fundamentalistische, islamitische staat te stichten”, en die pogingen zouden niet moeten worden aangemoedigd.

De Europese Unie heeft ervoor gekozen het regime van kolonel Khadaffi te trotseren”, stelt de Zwitserse krant Le Temps vast. “De ministers van de EU-lidstaten arriveerden zondagavond 20 februari in Brussel voor een diner dat voornamelijk was gewijd aan de crisis in Libië. Daarbij riepen de ministers het Libische regime op om de ‘legitieme’ eisen van het volk in te willigen en te stoppen met het bloedig onderdrukken van de demonstraties.”Ten aanzien van Libië bevindt de EU zich “in een bijzonder delicate positie”, vervolgt het Zwitserse dagblad. Jarenlang hebben de buitensporige gedragingen van kolonel Khadaffi de zenuwen van de EU-landen danig op de proef gesteld, zoals in de kwestie van de Zwitserse gijzelaars in Tripoli. Maar het feit dat dit land een belangrijke energieleverancier is voor de EU en dat het een sleutelrol speelt in de stromen illegale immigranten uit het Afrika ten zuiden van de Sahara – vanwege de 2.000 kilometer lange kustlijn en de 4.000 kilometer lange grenzen met de zes Afrikaanse buurlanden – maakt het tot een bom voor de poorten van Europa. De oproep van Catherine Ashton in Tripoli op 20 februari voor “een open en duidelijke dialoog” leverde echter geen unanimiteit op onder de lidstaten. “Italië en Tsjechië hebben zondagavond geweigerd om Libië krachtig te veroordelen. We kunnen dan ook heftige debatten verwachten tussen de lidstaten onderling als de situatie in Libië nog verder verslechtert", schrijft Le Temps.