Sinds 5 juli bewaken vijftig douaniers de grenzen van Denemarken met Duitsland en Zweden. Deze controle is ingevoerd onder druk van de Deense Volkspartij (DF), de extreem-rechtse partij die de regerende liberaal-conservatieve coalitie via gedoogsteun aan een meerderheid helpt in het Deense parlement. "Is dit nu om te lachen of om te huilen?" vraagt Jyllands-Posten zich af. "Denemarken vormt deze zomer een bron van vermakelijkheid voor de Europese media. Als dat nu vrijwillig was, dan zou er niets mis mee zijn." Het probleem, zo stelt de Deense krant, is dat de regering tegemoet wilde komen aan de wens van de Volkspartij zonder het Verdrag van Schengen ter discussie te stellen. Daarom spreekt zij van grenscontroles, om aan te geven dat er geen personen worden gecontroleerd. Maar dat verandert er niets aan, constateert Jyllands-Posten. Volgens de krant moet de Deense regering nu onderhand wel begrepen hebben "dat zij de Europese regeringen niet om de tuin kan leiden" met de kwalificatie ´grenscontroles´. Premier Lars Løkke Rasmussen ziet zich dus gesteld voor een probleem dat steeds groter wordt, schrijft de krant, en het is hoog tijd "dat hij de keuze maakt of hij Europa of de Volkspartij terecht wil wijzen. Wij stellen voor, met alle respect, dat hij voor die laatste mogelijkheid kiest."

In Duitsland uit Süddeutsche Zeitung zijn ongenoegen over de Deense maatregel, die als "Europese vrijheidsberoving" wordt betiteld. "Het is al erg genoeg dat Denemarken zonder blikken of blozen een van de belangrijkste vrijheden inperkt waarvoor de Europeanen hebben gevochten, namelijk de afschaffing van de controles aan de grenzen", schrijft de krant uit München. "Maar erger nog is het feit dat de andere Europese landen deze aanslag op een van de pijlers van de Europese eenwording waarschijnlijk door de vingers zullen zien. De Europese Commissie weet al bijna twee maanden wat de Denen van plan zijn. Maar het enige wat zij sinds die tijd doet, is de situatie ´onderzoeken´." Süddeutsche Zeitung vindt echter "dat je niet als excuus kunt aanvoeren dat de politieke macht het te druk heeft met de schuldencrisis, want de vrijheden zijn voor de EU evenzeer van levensbelang als de Europese munt."