"We hebben José Manuel Barroso teruggevonden!", meldt de website Mediapart ironisch. "Afgelopen woensdag kregen we vanuit Straatsburg een teken van leven van de Europese Commissie. Het opsporingsbericht voor voorzitter José Manuel Barroso werd al maanden geleden uitgegeven na de ongekende financiële turbulentie in de eurozone."

Cover

Maar de Parijse website blijft sceptisch aangezien "het enige voorstel dat diezelfde Barroso vorig jaar om deze tijd op tafel legde (het groene licht voor Europese schuldvorderingen ter financiering van specifieke investeringsprojecten) nooit werd uitgevoerd". Hoewel de Portugees zich nu, op het dieptepunt van de crisis, volop bemoeit met de onderwerpen met betrekking tot financiële regulering, spendeerde hij een groot deel van zijn eerste termijn (2004-2009) met het geleidelijk afbreken van het beetje regulering dat er nog was op de markten. (...) Hoe kan hij vandaag de dag pretenderen dat hij de middelen heeft om de markt weer te laten opkrabbelen? – Mediapart

Voor het Portugese dagblad Público had de toespraak van Barroso "een essentieel politiek doel: het Frans-Duitse voorstel voor een economische regering van de eurozone verwerpen, dat Angela Merkel en Nicolas Sarkozy tijdens hun ontmoeting van 16 augustus presenteerden."

Gisteren antwoordde Barroso hen dat de 'economische macht' niet alleen in handen van de Commissie kan liggen. Dat zei hij in het enige Europese instituut dat daarbij nog meetelt – het Europese Parlement. Zijn toespraak laat een beetje de smaak achter van het toegeven aan zwakheid. De Commissie waarvan hij de voorzitter is, is bijna ten onder gegaan in de maalstroom van de Europese crisis. Ze werd systematisch genegeerd door het vastberaden Frans-Duitse duo. Ze moest onmachtig toezien hoe de macht naar Berlijn verschoof. En als er al een hoofdrolspeler was in de werkelijke strijd tegen de vernietigende effecten van deze crisis, dan was dat wel de Europese Centrale Bank. Het lijkt wel een onvermijdelijke ontwikkeling die door de schuldencrisis alleen maar versneld werd. – Público

Hoe het ook zij, we moeten toegeven dat de Commissie actie neemt, merkt El País op.

Volgens de krant was het optreden van Barroso bij het Europees Parlement "een klein voorbeeld van realisme in het moeras van flaters en onnodig geklets dat het crisisbeleid in de eurozone de laatste tijd kenmerkt. – El País

Van de voorstellen die de voorzitter van de Commissie deed, onthield Público vooral het cijfer van 0,01%: dat is het percentage aan "Tobintaks" die Brussel "vanaf 2014 wil gaan heffen op financiële transacties tussen banken:

Cover

Het cijfer laat duidelijk zien hoe bescheiden het initiatief is, vergeleken met de 4600 miljard euro die de Europese burgers sinds het begin van de crisis in het financiële systeem hebben gepompt. En het moet nog maar blijken of deze maatregel zal slagen, want de logge financiële machinerie van de Unie vereist dat iedere wijziging in de Europese fiscale regelgeving unaniem wordt goedgekeurd door alle lidstaten. En de Britse regering heeft nu al zijn weerstand tegen de heffing geuit. – Público

Met alle respect voor de Commissievoorzitter is het niet hij die de 'State of the Union' had moeten uitspreken maar Angela Merkel, vindt correspondent Marek Magierowski in Rzeczpospolita:

Cover

Hij heeft de touwtjes niet in handen en hem zal de schuld voor een eventuele instorting van de eurozone niet in de schoenen worden geschoven [...] De EU wordt geregeerd door de Duitse Bondskanselier en alle ogen zijn op haar gericht. [...] De toespraak werd vaak onderbroken door applaus van de Europarlementariërs en de leiders van de conservatieve partijen spraken hun enthousiasme uit. Iedereen speelde zijn rol perfect in het theater van de EU. Maar het werkelijke leven speelt zich elders af. – Rzeczpospolita

Het machtsvertoon van de voorzitter van de Commissie wist Maroun Labaki van Le Soir echter wél te overtuigen.

Cover

José Manuel Barroso is een door de wol geverfd politicus. Een beetje tactiek, wat fraaie retoriek en veel overtuigingskracht: de voorzitter van de Europese Commissie sprak een prachtige 'state of the Union' uit, zeer politiek. [...] We kunnen wel raden welke 'as' er gisteren is ontstaan tussen de Commissie en het Europarlement. Deze toenadering zal de facto ten nadele werken van de hoofdsteden en van de Raad in zijn geheel. De staatshoofden en regeringsleiders moeten zich dus werkelijk zorgen gaan maken... – Le Soir