"Zal de euro de kerst overleven?" Dat is de vraag die de EU kwelt, volgens Le Journal du Dimanche. Het Parijse weekbladborduurt voort op de rampzalige voorspellingen van de Franse econoom en auteur Jacques Attali, die verwacht dat de euro vóór het eind van het jaar uiteen zal vallen als de leiders "niet verder kijken dan de volgende verkiezingen in hun land". Volgens de krant hebben we nog maar "een maand de tijd om de euro te redden:

Cover

"Na Griekenland, Ierland en Portugal heeft het dodelijke virus nu ook Italië bereikt. Dit land, dat tot over zijn oren in de schulden zit, zag zich deze week gedwongen leningen af te sluiten tegen exorbitante rentepercentages. Afgelopen vrijdag eisten geldschieters 7,8% rente van Italië voor een tweejarige lening. Dat is 3,2 procentpunt hoger dan twee maanden geleden. […] Als de derde economie van de eurozone niet langer aan zijn betalingsverplichtingen kan voldoen, dan kan de monetaire unie als mislukt worden beschouwd. […] De spanning is tot het kookpunt gestegen. Vlak voor het weekend verlaagde kredietbeoordelaar Standard & Poor’s de kredietwaardigheid van België. Aanstaande donderdag moet Parijs 3 à 4,5 miljard euro lenen. Dat wordt echt een test, gezien het feit dat crediteuren zich momenteel afkeren van Duitsland, dat niettemin beter aangeschreven staat. Berlijn wilde deze week 6 miljard euro ophalen op de markten, maar slaagde er slechts in om 3,6 miljard euro bijeen te brengen. Verrassend." – Le Journal du Dimanche

"De euro- en schuldencrisis is op een keerpunt aanbeland, dat zijn stempel zal drukken op de Europese economie en zelfs op de constitutionele structuren van het continent", stelt Corriere della Sera:

Cover

"Over een paar weken zal niets meer zijn zoals voorheen, maar niemand is er zeker van dat alles zal verlopen zoals in het tijdschema is gepland […]. Vanaf morgen staat Italië voor de uiterst lastige taak de uitgifte van staatsobligaties succesvol te laten verlopen. Op diezelfde dinsdag zal de Eurogroep zich buigen over de Franse en (vooral) Duitse voorstellen over wat bondskanselier Angela Merkel de ´fiscale unie´ noemt. […] Als zich geen verrassingen voordoen, dan zullen deze wijzigingen op de Europese Raad van 9 december worden aangenomen. Vlak voor deze top zal de ECB een besluit hebben genomen over het bieden van onbeperkte liquiditeit gedurende een periode van twee of (waarschijnlijker) drie jaar, om de banken meer lucht te geven. En op dat moment zal ook de nieuwe Italiaanse premier Mario Monti maatregelen door zijn ministerraad hebben geloodst om de situatie van Italië te stabiliseren. Dan is alles klaar voor de ECB om te kunnen optreden. De Europese Centrale Bank zou grenswaarden kunnen afkondigen voor het verschil tussen de laagste en de hoogste rentepercentages op staatsobligaties. Boven deze waarden zou zij dan zonder beperkingen kunnen ingrijpen op de markten. Maar deze grens zal hoe dan ook vrij hoog liggen, om de lidstaten te dwingen zelf hun best te doen om de rente omlaag te krijgen. Dat is de weg die wij moeten gaan om de crisis achter ons te kunnen laten. Europa bereidt zich erop voor deze weg te volgen, wetende dat het in het verleden maar al te vaak onderweg verdwaald is." – Corriere della Sera

La Stampa schrijft dat Angela Merkel en Nicolas Sarkozy "hun verbond om de Europese Verdragen te wijzigen hebben uitgebreid tot Mario Monti" en spreekt in de kop boven het bewuste artikel van een "driekoppig pact voor Europa". Econoom Franco Bruniconstateert in de krant uit Turijn:

Cover

"dat het lijkt alsof de problemen rond de Italiaanse staatsschuld zijn uitgegroeid tot het belangrijkste probleem van de wereldeconomie. Dit wordt mogelijk overdreven. Overmatig dramatiseren is een typisch verschijnsel dat in bepaalde fasen van financiële crises optreedt, vooral als de voorgenomen herstelmaatregelen en hervormingen op politieke en sociale obstakels stuiten. Ook in de aanhoudende discussies over het einde van de euro wordt een overdreven voorstelling van zaken gegeven, waarbij de mensen niet weten waar ze het over hebben en niet begrijpen dat dit niets zou oplossen en dat iedereen daar schade van zou ondervinden." – La Stampa

Aftellen, dat is ook het beeld dat het financieel-economische dagbladLa Tribune schetst:

Cover

“Tik tak, tik tak... De klok die de overlevingskansen van de euro aangeeft, tikt onverbiddelijk. […] Officieel blijft Duitsland zich verzetten tegen ruimere interventiebevoegdheden van de ECB. Gezien het tempo waarin de crisis voortschrijdt, lijkt deze halsstarrige weigering steeds meer op de opstelling van een brandweerman die een huis laat afbranden om kinderen te leren dat het gevaarlijk is om met lucifers te spelen.” – La Tribune

In Madridspeculeert El Economista feitelijk op het uiteenvallen van de eurozone in twee aparte zones, een voor de best presterende landen en een voor de meest kwetsbare. Overigens zal het Angela "Merkel zijn die de negen landen zal selecteren om samen de ‘super-euro’ te vormen", meent het economische dagblad, want de bondskanselier...

Cover

"...wil dat er door de landen afzonderlijk een akkoord over een nieuw stabiliteitspact wordt ondertekend, volgens hetzelfde mechanisme als dat van de Schengenakkoorden. Volgens de regels van de EU is negen namelijk het minimumaantal landen dat is vereist om overeenkomsten inzake nauwere samenwerking te kunnen aannemen. Deze formule spreekt Merkel aan om twee voor de hand liggende redenen: de tijd en de eenvoud om een en ander te kunnen uitvoeren (…). De overeenkomst zou in januari of februari 2012 kunnen ingaan; op zeer korte termijn dus, als je het vergelijkt met de termijn die nodig is om een verdrag te wijzigen en die nooit korter is dan een jaar [...]. Italië en Spanje zouden dan lid worden van de club. Voor deze twee landen is het van essentieel belang om er deel van uit te maken, omdat de ondertekenaars van het akkoord permanente steun van de ECB zouden krijgen. En niet te vergeten zou een scheiding tussen het noorden en het zuiden op die manier voorkomen kunnen worden. – El Economista

In Berlijn kondigt Die Welt de invoering van ´elite-bonds´ aan, waar Duitsland voor pleit: "De zes landen in de eurozone met de hoogste kredietwaardigheid (Triple A) gaan gemeenschappelijke staatsobligaties invoeren met een rente die in het gunstigste geval tussen 2,0% en 2,5% zal liggen." In zijn hoofdartikelstelt het Duitse dagblad:

Cover

"De markten vragen om een geloofwaardig signaal. […] Met deze nieuwe akkoorden zal, hoe het ook zij, deze boodschap worden overgebracht: op dit moment is het de harde hand van Merkel die Europa regeert." – Die Welt