Dambreuk”, schrijft Die Welt op de voorpagina. Met het besluit staatsobligaties op te kopen van noodlijdende eurolanden, dicht de Europese Centrale Bank zich voortaan een rol van redder toe, betreurt het conservatieve dagblad:

Cover

Voor zijn opvolger Mario Draghi geldt dat niet meer. Sinds de interventie van Trichet is de ECB maar aan het redden gebleven. Iedere keer dat de politici 'brand' riepen, kwam de centrale bank weer op de proppen om de zaak te blussen. De ene keer kocht zij staatsobligaties, de andere keer wierp zij zich zelfs op als tussenfinancier voor een failliet Griekenland, omdat de Europese regeringen en het Internationale Monetaire Fonds maar niet konden besluiten of ze de mediterrane republiek nog meer geld wilden lenen.

Hoe kan de ECB in die omstandigheden nog de geldpers beheren onafhankelijk van de standpunten van de regeringen?vraagt Die Welt zich af. De krant verwijst naar het feit dat Duitsers van oudsher veel waarde hechten aan de onafhankelijkheid van centrale banken, zowel op landelijk als Europees niveau:

Cover

Met een verwijzing naar een mogelijk uiteenvallen van de eurozone probeert Draghi te rechtvaardigen dat hij de statuten van de ECB met voeten treedt. Door dat te doen knapt hij het vuile werk op voor regeringen, die dankzij de steun van de centrale bank het hervormingstempo weer wat kunnen vertragen. Tegelijkertijd wordt de ECB opgezadeld met staatsobligaties van crisislanden [...] De risico's van dit beleid zijn gigantisch. Bovendien is op dit moment de inflatie niet het grootste probleem, maar eerder de volledig ondoorzichtige, politiek niet te rechtvaardigen herverdeling van de welvaart tussen het noorden en het zuiden. Het geld stroomt nu van de spaarders naar degenen die van dit onverantwoordelijke monetaire beleid profiteren. Dat is ondemocratisch en niet sociaal.

De Süddeutsche Zeitung, die normaal gesproken meer begrip toont ten aanzien van noodlijdende landen die om meer souplesse vragen, is nu echter van mening dat de ECB “mismanagement beloont” . Het “onbegrensd” opkopen van staatsobligaties komt in feite neer op het “financieren van staten die niet solide zijn”. Maar het ergste is dat Mario Draghi zijn boekje te buiten is gegaan. Want “de euro tegen elke prijs willen redden” en zeggen dat de euro “onomkeerbaar” is, hoort niet bij zijn functie, zo is de redenering. De krant schrijft verder:

Cover

Alleen regeringsleiders kunnen zulke uitspraken doen. Het kan en mag niet zo zijn dat een instelling zonder democratische legitimiteit bepaalt wat de leefomstandigheden zijn in Europa. Het lijkt erop dat de ECB de huiveringwekkende heerser van Europa [...] een onverdraaglijke gedachte[...]De ECB heeft nog de kans om het terug te draaien. Juist daarvoor is het volhardende verzet van de voorzitter van de Duitse federale bank, Jens Weidmann. In wezen weet Mario Draghi het heel goed: de euro kan niet gered worden door zich Duitsland in het harnas te jagen, de grootste economie van Europa. Het is in het belang van Europa dat de ECB en de andere onvoorwaardelijke redders van de euro Duitsland niet op de barricades jagen. Daar staan ze al bijna.