Bij de start van Presseurop in 2009 “beschreef de Europese Commissaris voor Communicatie, Margot Wallström, Presseurop als een ‘uiting van onze bereidheid om de oprichting van een publiek Europees forum ten behoeve van de communicatie, discussie en het debat te faciliteren, aan te moedigen en te ondersteunen’”, brengt Lettera 43 in herinnering. Echter, zo merkt de Italiaanse nieuwssite op:

Cover

Ondanks de steunbetuigingen en de erkenning van specialisten, en slechts enkele maanden voor de Europese verkiezingen in mei 2014 wanneer burgers worden opgeroepen zich te informeren, te stemmen en over de toekomst van de instellingen te beslissen, geeft Brussel er de voorkeur aan de informatievoorziening te verkleinen.

“Een venster op het leven van Europeanen sluit zich”, constateert La Croix. “Het was wagenwijd opengezet door *Presseurop, schrijft de krant. La Croix betreurt:

het verlies van wederzijdse kennis van de inwoners van de 28 lidstaten, zes maanden voor de Europese verkiezingen die worden aangekondigd als het moment waarop eurosceptici zullen doorbreken.

“Europa heeft nu vier jaar een prachtige, onafhankelijke en grensoverschrijdende mediadienst”, schrijft VillaMedia. Deze Nederlandse website voor mediaprofessionals schrijft:

Cover

Presseurop leek bij uitstek een manier om dialoog en discussie tussen de EU en haar burgers te bewerkstelligen. [...]In plaats van dit waardevolle project tot volle wasdom te laten komen, wordt het teniet gedaan.

“Toen ik [Presseurop, red.] tot mijn favorieten toevoegde, wist ik niets over de bruikbaarheid, invloed of reikwijdte”, schrijft de Europese blogger Nacho Segurado. Hij vertelt:

Cover

Ik bewaarde het simpelweg als bron omdat het mij een belangrijk platform leek, een embryo van een grote pan-Europese media waar velen van ons behoefte aan hebben. Als Europa één natie probeert te worden –wat dat ook mag inhouden-, dan is het van levensbelang dat het zijn eigen pers heeft.

Presseurop heeft ons “doen geloven dat de ‘Europese droom’ tastbaar is”, meent Mircea Vasilescu, redactiechef van dagblad Dilema Veche in een opiniestuk in Adevărul:

Cover

Door lezers uit alle uithoeken van Europa de mogelijkheid te geven commentaar te geven, in hun eigen taal, op de belangrijke Europese thema’s, is [Presseurop, red.] erin geslaagd een grote stap voorwaarts te zitten voor de oprichting van een Europese publieke ruimte. Iets dat de Europese Commissie al jaren wil, maar niet in staat is te realiseren. […] Natuurlijk, de wereld stort niet in als Presseurop komt te verdwijnen. Maar besluiten om de website op te heffen, is een slecht teken voor de Europese toekomst. […] Zonder Presseurop zullen de idealen van de Europese oprichting steeds meer retorisch worden.

Na vierenhalf jaar en meerdere maanden van onzekerheid over de toekomst van onze site “wordt door het verdwijnen van Presseurop het isolement waar de Europese aangelegenheden onder te lijden hebben, duidelijk”, analyseert Décrypter, een blog gespecialiseerd in EU-communicatie:

Cover

Vergeleken met Europese media – die zich concentreren op de Brusselse machinerie en die slechts gevolgd worden door een publiek bestaande uit specialisten en experts – en de nationale media die ver verwijderd zijn van het hart van de Europese macht met hun correspondenten ter plekke die hun nieuwsgaring tot een minimum moeten beperken, is Presseurop niet in een hokje te plaatsen. Het verkent onbekend terrein en legt daarmee de vinger op de zere plek […] Het Presseurop biedt overzicht en als dat verdwijnt gaat daarmee een bepaald idee dat een nieuwsmedium heeft over Europa voor de Europeanen verloren.