**Als de informatie die de Franse minister van Binnenlandse Zaken, Claude Guéant, woensdag naar buiten bracht, wordt bevestigd, dan zou de man [Mohamed Merah] die ervan wordt verdacht in tien dagen tijd zeven mensen te hebben gedood in Toulouse en Montauban, beweren dat hij lid is van een aan Al-Qaida gelieerde organisatie. “Hij noemt zichzelf moedjahedien-strijder, zegt dat hij deel uitmaakt van Al-Qaida, dat hij wraak wilde nemen voor de dood van Palestijnse kinderen en dat hij het tevens op het Franse leger had gemunt", vanwege "de Franse militaire operaties in het buitenland”, verklaarde Guéant vanmorgen. Ondertussen probeerden elite-eenheden van de politie de 24-jarige man, die verschanst zit in een appartement in Toulouse, ertoe te bewegen zich over te geven.

Het enige wat vanmorgen over deze man bekend was, is wat de rechercheurs naar buiten hadden gebracht: het is een Fransman van Noord-Afrikaanse afkomst, hij is in Pakistan en Afghanistan geweest en “hij heeft banden met personen uit salafistische en jihadistische kringen”, aldus Guéant.**

Jongeren die mogelijk afglijden richting het jihadisme

Het is een profiel dat de inlichtingendiensten maar al te goed kennen. Sinds de aanslagen in de jaren negentig in Frankrijk, gevolgd door de aanslag van 11 september 2001 in de Verenigde Staten, zijn zij erop getraind om signalen te herkennen van een mogelijk afglijden in de richting van het jihadisme onder jongeren uit wijken met een concentratie van Franse immigrantengemeenschappen, en uit moskeeën die als militant worden beschouwd. En om deze jongeren in de gaten te houden. Degenen die de strijdgebieden bij de grens tussen Pakistan en Afghanistan hebben bezocht, worden uiteraard extra in de gaten gehouden.

De Franse diensten voor terrorismebestrijding, die een bijzonder strenge wetgeving tot hun beschikking hebben, waarmee zij verdachten bijvoorbeeld langer in voorlopige hechtenis kunnen houden, staan bekend om hun doeltreffendheid. Frankrijk heeft in feite sinds 1997 geen terreuraanslagen meer op zijn grondgebied gehad, terwijl na de Verenigde Staten in 2001, Spanje en Groot-Brittannië respectievelijk in 2004 en 2005 wel zwaar getroffen werden.

Frankrijk heeft grootste moslim- en joodse gemeenschap van de EU

**In het buitenland zijn de Fransen echter nog altijd kwetsbaarder, vooral sinds de opkomst van Al-Qaida in de Islamitische Maghreb (AQIM), de Noord-Afrikaanse tak van Al-Qaida die actief is in de Sahellanden. Vanwege de militaire inzet van Frankrijk op diverse strijdtonelen in het buitenland, met name in Afghanistan, en vanwege zijn etnische en religieuze diversiteit – Frankrijk heeft zowel de grootste moslimgemeenschap als de grootste joodse gemeenschap van de Europese Unie – vormt het land een uitgelezen doelwit voor Al-Qaida. Ondanks de dood van haar leider, Osama bin Laden, in mei 2011, en die van verscheidene andere leiders op wie de Verenigde Staten jacht maakten, is de terreurorganisatie nog altijd een bedreiging, in de vorm van een los netwerk van splintergroeperingen die over de hele wereld zijn verspreid.

Wat willen deze jihadisten? Zij willen nu juist voorkomen dat Frankrijk en Europa zichzelf kunnen zijn, in hun verscheidenheid en hun traditie van verdraagzaamheid: aspecten die sinds 2001 ontegenzeglijk zwaar op de proef worden gesteld. Als het verhaal van Toulouse blijkt te kloppen, dan zou de ergste fout die wij op dit moment kunnen maken, zijn om – terwijl het land nog verdriet heeft en bedreigd wordt – te zwichten voor deze druk.**