\

Het is de nacht van 17 op 18 mei 2012. Wederom wordt een buitengewone top van staats- en regeringsleiders van de zevenentwintig lidstaten belegd om de gaten in de eurozone te dichten. Ondanks het late tijdstip hoor je in de hal van het Justus-Lipsiusgebouw, waarin de Europese Raad is gevestigd, overal driftig getik op computers. Een paar journalisten zitten met hun voeten op tafel kleffe broodjes te eten. Anderen zitten voor hun microfoon om de radio-uitzending van de volgende ochtend op te nemen.

Brief SEC GEN nu in zaal FR 2.25.

Het sms-bericht van de Franse woordvoerder komt binnen om half één 's nachts. De uitzonderlijke aanwezigheid van de secretaris-generaal van het Elysée duidt erop hoe ernstig de situatie is.

Het is al over enen als Xavier Musca eindelijk zaal 2.25 betreedt. Hij baant zich een weg door de overvolle zaal en neemt plaats op een eenvoudige klapstoel tegenover dikke rijen journalisten die de staatsleider overal op de voet volgen. Hij kent hun gezichten.

Ik zal u geen tekst en uitleg geven bij het besluit van Karlsruhe. Dat kent u even goed als ik. Het komt erop neer dat de rechters hun bezorgdheid hebben geuit over de fiscale soevereiniteit van het Parlement. In essentie gaat het erom dat de volksvertegenwoordigers stemmen over de maatregelen voor fiscale consolidatie die door de Europese Commissie, de ECB en het IMF met ieder land in kwestie zijn vastgesteld. Ik zou zeggen dat dat een Duitse aangelegenheid is.

Hij stopt even en gaat dan weer verder.

Hun tweede verzoek gaat ons daarentegen allemaal aan. Het Hof maakt zich zorgen over het 'morele verval' dat door dit vangnet is opgetreden. Het onderwerp is niet nieuw. Het besluit dwingt ons om openlijker op te treden dan we tot nu toe hebben gedaan. We zullen daarom vaart zetten achter onze werkzaamheden. In de komende weken zullen Klaus Regling, de algemeen directeur van het Stabilisatiefonds van de euro, Olli Rehn, eurocommissaris voor Economische en Monetaire Zaken, en Mario Draghi van de ECB, met de Europese Bankenautoriteit om de tafel gaan zitten om over deze kwestie te beraadslagen. Ik kan u de details hiervan niet onthullen. In de conclusies van de Raad, die morgen gepubliceerd zullen worden, wordt alleen gerept over de oprichting van de ‘Club van Kirchberg’.

Kirchberg is het koninkrijk van de communautaire rechters en de grootste witwasser van de financiële wereld, denkt Leesbey. Op het gelijknamige plateau naast de stad Luxemburg strekt zich sinds de jaren zestig het sombere gebouwencomplex van het Hof van Justitie van Luxemburg uit. Recentelijk heeft hier een hele trits accountantskantoren en dochterondernemingen van Europese banken, die gespecialiseerd zijn in vermogensbeheer, hun uit glas en staal opgetrokken kantoren gevestigd. Om die reden is ook het Europese stabilisatiefonds hier sinds de zomer van 2010 neergestreken.

Een journalist vraagt:

- Wat zal de taak van die club zijn?

- Een procedure voor herstructurering of staking van betaling instellen waarbij alle publieke en particuliere schuldeisers betrokken kunnen worden.

- Wat vindt de president van de ECB, Mario Draghi, hiervan?

- Dat moet u hem zelf vragen. Maar ik ben ervan overtuigd dat de Europese Centrale Bank op constructieve wijze aan de werkzaamheden zal deelnemen.

Maar de topman van de ECB sprong uit zijn vel van woede en stak dit niet onder stoelen of banken. Een jaar eerder, toen er tijdens een zogenaamd geheime bijeenkomst in Luxemburg sprake van was dat Griekenland uit de eurozone gezet zou worden, liep zijn voorganger boos weg.

Sinds het faillissement van Lehman Brothers op 15 september 2008 zou de Europese Commissie zich bezighouden met de manier om een bank om te laten vallen zonder dat het systeem ook kopje onder gaat. Dat is nu drie en een half jaar geleden, maar zij heeft nog praktisch geen vooruitgang geboekt.

In de perszaal steken nog vele handen in de lucht. De correspondent van een Frans dagblad, auteur van een beroemde blog, neemt op zijn beurt het woord.

Om de soevereiniteit van het Duitse parlement te beschermen wilt u deze soevereiniteit uiteindelijk uitbreiden tot de begrotingen van de andere Europese landen. Denkt u nu echt dat de andere landen dit zomaar zullen slikken? Bent u niet bang dat wat de rechters ten aanzien van de Duitse grondwet noodzakelijk hebben geacht, blijkt in te druisen tegen de grondwet van Spanje, Griekenland en Portugal?"

  • Het staat u vrij om hier uw eigen interpretatie aan te geven.

  • Zouden de werkzaamheden van de Club van Kirchberg kunnen leiden tot de conclusie dat het voor een of ander land noodzakelijk zou zijn om al dan niet tijdelijk uit de eurozone te stappen, zoals sommigen in Duitsland suggereren?

  • Dat is niet de bedoeling.

Het is over tweeën in de ochtend. De secretaris-generaal gaat weg zoals hij gekomen is, zonder dossiers of aantekeningen. Alleen de kringen onder zijn ogen zijn nog wat donkerder geworden. Terwijl de zaal moeizaam in beweging komt, richt Leesbey zich tot zijn buurvrouw. “Denk je dat ze de markten zo tot bedaren zullen brengen?” “De markten niet, maar de Bundestag misschien wel.

Wordt vervolgd...