Beschuldigde Rajoy moet gaan praten

De Spaanse premier Mariano Rajoy, die betrokken lijkt te zijn bij het schandaal rond de illegale fondsen van zijn partij, heeft ervoor gekozen zich in stilzwijgen te hullen. El País is van mening dat hij slechts tijd probeert te winnen en daarmee moet stoppen. Volgens de krant is hij net zoals zijn collega’s in de andere Europese landen, uitleg verschuldigd aan het parlement.

Gepubliceerd op 16 juli 2013 om 15:02

Mariano Rajoy heeft gisteren [15 juli, red.] uitgesloten uit dat hij zal aftreden zoals de oppositie hem 24 uur eerder had gevraagd. Hij deed dat echter niet voor het parlement, of in het kader van een gedetailleerde verklaring over de affaire-Bárcenas, maar tijdens een persconferentie met de Poolse premier. Bovendien bleek hij zijn verklaring al eerder te hebben voorbereid.
De regeringsleider weet heel goed dat dat niet is wat men van hem verwacht, en dat hij zich dus niet zal kunnen onttrekken aan de verplichting het parlement van uitleg te voorzien. Rajoy legde zijn verklaring af op dezelfde dag waarop Luis Bárcenas, de voormalige penningmeester van de conservatieve Spaanse Volkspartij Partido Popular (PP), voor de rechter toegaf zijn strategie gewijzigd te hebben.

Georganiseerd systeem van steekpenningen

Hoewel hij ontkende de auteur van de boekhoudkundige documenten te zijn die op 31 januari in deze krant gepubliceerd werden, heeft Bárcenas erkend er verantwoordelijk voor te zijn. Ook heeft hij toegegeven dat deze documenten het bestaan bevestigen van een georganiseerd systeem van steekpenningen dat gevoed wordt door illegale fondsen binnen het bestuur van de PP. José María Aznar zou geen begunstigde zijn, in tegenstelling tot Rajoy en María Dolores de Cospeal [de algemeen secretaris van de PP, red.], die hij ervan beschuldigt nauwkeurig omschreven bedragen te hebben geïnd, waarvan hij overigens zegt de ontvangstbewijzen niet te hebben bewaard.

Daarentegen leverde hij wel een document aan over de overhandiging van 200.000 euro aan de persoon die ooit het hoofd van de PP in Toledo was, waarschijnlijk in ruil voor een schoonmaakcontract, in de tijd dat Cospedal voorzitter was van de PP in Castilië-La Mancha. Betrokkene ontkent de beschuldigingen en kwalificeert de andere beweringen van Bárcenas als een web van “leugens en laster”.

Net zoals bij Spaanse buren

[[Justitie moet het onderzoek vastberaden voortzetten.]] Maar de uitleg waarop de burgers recht hebben, gaat verder dan het werk van justitie. De vragen stapelen zich op na het verhoor van Bárcenas door de rechter. Daarnaast wordt het meer dan ooit duidelijk dat de voormalige penningmeester van de PP medeplichtig was, en zijn er zware verdenkingen geuit over het bestaan van een zwart financieringssysteem. Beweren dat er niet onder een hoedje werd gespeeld met Bárcenas, met de smoes dat hij achter de tralies zit, is niet alleen absurd, maar ook een gevaarlijk argument uit de mond van de politieke leiders. Dat zou immers hetzelfde zijn als zeggen dat de uitvoerende macht kan besluiten wie er de gevangenis ingaat en wie er wordt vrijgelaten.

Rajoy verschuilt zich achter de politieke stabiliteit en laat weten dat stabiliteit nodig is voor de uitvoering van het hervormingsprogramma van zijn regering. Met deze houding probeert hij het debat op het gebruikelijke discussieterrein van regering en oppositie te brengen. Maar dat doet hij niet in het parlement, waar meerderheid en minderheden elkaar op natuurlijke wijze ontmoeten en waar de soevereiniteit zetelt. Rajoy doet er goed aan niet in het openbaar met de voormalige penningmeester of zijn entourage te spreken maar om dat acceptabel te laten zijn in de ogen van de burgers, moet hij accepteren gehoord te worden door het parlement, net zoals dat bij Spanjes buren gebeurt.

Het probleem zal op dezelfde manier blijven voortbestaan als voor de persconferentie van gisteren. De enige voorlopige winst waarop Rajoy zich kan laten voorstaan, is de onenigheid die er binnen de oppositie is ontstaan over de te volgen strategie. De premier probeert vast te houden aan het idee van verzet en door zijn getreuzel nog wat weken en maanden aan politiek leven te winnen. Een nutteloze methode gezien de ernst van de verdenkingen en de gevolgen voor de burgers.

Tegenlicht

“Chantage” is bedreiging voor land in crisis

“Rajoy zwicht niet voor chantage van Bárcenas en zijn handlangers”, kopt ABC. Het conservatieve dagblad hekelt de campagne van verschillende kranten, zoals het tevens conservatieve El Mundo, om de premier ten val te brengen. ABC brengt in herinnering dat de directeur van El Mundo, Pedro J. Ramíre, een ontmoeting heeft gehad met Bárcenas en heeft geholpen een nieuwe advocaat voor hem te vinden.

Naast deze polemiek, schrijft ABC’s Ignacio Camacho:

is het probleem voor het land, dat de aanval op Rajoy de institutionele stabiliteit op een kritiek moment in gevaar brengt. Onder deze omstandigheden is het onmogelijk te regeren. Als het kabinet valt, zal er een aardverschuiving met geopolitieke gevolgen plaatsvinden. Terwijl Europa bloedt door zijn structurele zwakheid, is Spanje het enige zuidelijke land van de Unie waar de regering over een absolute meerderheid beschikt. De gevolgen van een crisis die het kabinet kan laten vallen, zal veel weg hebben van een ramp.

Are you a news organisation, a business, an association or a foundation? Check out our bespoke editorial and translation services.

Ondersteun de onafhankelijke Europese journalistiek.

De Europese democratie heeft onafhankelijke media nodig. Voxeurop heeft u nodig. Sluit u bij ons aan!

Over hetzelfde onderwerp