Nieuws Verenigde Staten

Europa, hét voorbeeld van hoe het niet moet

Een paradijs voor euthanasieplegers, een socialistisch bastion, een voedingsbodem voor de schuldencrisis… bij de Amerikaanse verkiezingscampagne wordt ‘Europa’ gebruikt om kiezers af te schrikken.

Gepubliceerd op 5 maart 2012 om 15:22

**In Europa worden versleten oudjes uit de weg geruimd, verlaten kapiteins als eerste het zinkende cruiseschip, blijft de wankele euro een gevaarlijke besmettingshaard voor de rest van de wereld, verstikken logge, onbetaalbare verzorgingsstaten de economische dynamiek en krijgen jongeren de rekening van de crisis gepresenteerd.

Ondanks 65 jaar min of meer trouwe dienst komen de oude Europese bondgenoten er niet best van af tijdens deze Amerikaanse voorverkiezingen. Ze fungeren als een kop van Jut, waarop het prettig hameren is door de Republikeinse presidentskandidaten.

Dat politici zich in verkiezingen afzetten tegen anderen, hoort bij het spel. Rick Santorum is niet de eerste conservatief die met weinig respect voor de feiten doet alsof na de legalisering van euthanasie geen Nederlandse oudere meer veilig is. Deze verkiezingen gaat het echter verder dan ooit. En er komt iets bij wat voor de Europeanen eigenlijk nog veel pijnlijker is: een zekere meewarigheid. Alsof Europa er niet meer toe doet.**

Europa werkt niet, niet in Europa, en niet hier

*Op de Republikeinse campagnebijeenkomsten gaat het over China, India en Brazilië. De kandidaten zijn er nog niet helemaal uit of deze opkomende mogendheden een gevaar vormen of een kans. Maar in elk geval worden ze gezien als de toekomst. Europa is het verleden. Het wordt niet genoemd of alleen als voorbeeld hoe het niet moet. “Europa werkt niet, niet in Europa, en niet hier*”, zegt Mitt Romney.

Hij gebruikt de Europese verzorgingsstaat als stok om Obama mee te slaan. Volgens de Republikein haalt de Democratische president “zijn inspiratie uit de Europese hoofdsteden”. Hij is voor een politiek waarbij de vrijheidlievende burger niet zelf mag profiteren van zijn zuurverdiende geld maar dat grotendeels moet afstaan aan een almachtige overheid, die het herverdeelt over anderen.

Zo’n Europese ‘uitkeringenstaat’, roept Romney op elke campagnestop, druist in tegen ‘de ziel van Amerika’. Steevast volgt er applaus. Wie pro-Amerika is, moet anti-Europa, anti-Obama zijn. Deze kort-door-de-bochtlogica van Romneys verkiezingsretoriek doet het goed. Newt Gingrich gaat nog een stapje verder. Hij maakt van Obama een “Europese socialist”, die probeert een vreemde, vijandige ideologie aan de Amerikanen op te dringen.**

"Europa laat de jongeren opdraaien voor de ouderen"

**Feiten zijn een rekbaar begrip in verkiezingen. Nederland is geen ‘killing field’ voor ouderen, Europa geen sociaal luilekkerland en Obama geen socialist. Zelfs de Republikeinen zijn geen verkapte darwinisten. Hoewel ze in abstracto ageren tegen de overheid, blijkt uit opiniepeilingen steeds weer dat ook de Republikeinse kiezer in de praktijk niet wil tornen aan de sociale programma’s voor ouderen en zieken ‘waarvoor hij zijn hele leven heeft betaald’. Maar dit soort nuances sneuvelen in campagnes. Die gaan over contrast. Verkiezingen vertekenen daarom al snel het beeld.

Ze kunnen hun dure verzorgingsstaten staten alleen maar overeind houden door jongeren af te schepen met kortlopende contracten voor lage lonen, aldus Adam Davidson [columnist bij The New York Times, red.]. Europese leiders mogen de VS bespotten om de ongelijkheid en het gebrek aan een sociaal vangnet, maar Europa laat de jongeren opdraaien voor de ouderen, aldus Davidson. Amerika heeft ook een enorme schuld, maar het concurrerend vermogen is intact. “We zullen weer groeien”,schreef hij in januari in The New York Times.**

Het negatieve beeld van Europese verstarring overheerst

*Ook in dit geval zijn er tegenwerpingen mogelijk. In Europa is de sociale mobiliteit bijvoorbeeld groter dan in Amerika. Maar het negatieve beeld van verstarring overheerst. Een graadmeter is de jeugdwerkloosheid. In Spanje is die bijna 50 procent, in Griekenland 48 procent. De VS zitten daaronder met 18 procent. Maar een columnist van The Wall Street Journal vindt dat relatief hoog en is bang dat voor Amerika een Europese “vermoeidheid*” dreigt. Hier is het weer: Europa als schrikbeeld.

Heel zelden valt er iets positiefs te horen. Op het overwinningsfeest van Romney in New Hampshire glom Richard Breeden van tevredenheid. Zijn kandidaat had gewonnen. Hij was 62 en werkte onder Bush sr. op het Witte Huis. “We moeten Europa stabiliseren, het is van vitaal belang voor ons.” Het klonk als een stem uit het verleden.**

Categorieën

Are you a news organisation, a business, an association or a foundation? Check out our bespoke editorial and translation services.

Ondersteun de onafhankelijke Europese journalistiek.

De Europese democratie heeft onafhankelijke media nodig. Voxeurop heeft u nodig. Sluit u bij ons aan!

Over hetzelfde onderwerp