Cover

„Kurtyna wielkiej koalicji się podnosi”, tak brzmi tytuł Berliner Zeitung, po tym jak „członkowie SPD oddali głos ‘za’”. Członkowie Partii Socjaldemokratycznej zatwierdzili 14 grudnia, przy siedemdziesięciosześcioprocentowym poparciu, sojusz rządowy z CDU/CSU (konserwatyści). 17 grudnia „Angela Merkel będzie mogła po raz trzeci złożyć kanclerską przysięgę”, wyjaśnia dziennik.
Sigmar Gabriel, który najwięcej zyska z powstania nowego rządu, będzie wicekanclerzem i zajmie nowe stanowisko „superministra” gospodarki i energetyki. Główną misją przewodniczącego SPD będzie „przyczynienie się do rozwoju ambitnego projektu zmiany struktury źródeł energii”, zauważa gazeta.

Jednak „największą niespodzianką”, dodaje Berliner Zeitung jest przejęcie resortu obrony przez byłą minister pracy Ursulę von der Leyen (CDU), oto pierwszy raz się zdarza, aby tę tekę objęła w Niemczech kobieta. Chadek Wolfgang Schäuble pozostaje ministrem finansów, co ma zapewnić ciągłość rządu. Z tej decyzji bardzo się cieszy Frankfurter Allegmeine Zeitung, gdy pisze:

Merkel nie byłaby sobą, gdyby nie przygotowywała swojej trzeciej kadencji w otoczeniu odpowiedniej świty […]. Raz jeszcze pasowała na pierwszego rycerza Wolfganga Schäuble, który wyciągnie miecz w razie potrzeby, jeżeli hojna SPD będzie próbowała wykazać się jako dobroczyńca narodu, sięgając zbyt głęboko do kasy skarbu państwa.

Newsletter w języku polskim

Po przełomie w energetyce Europa jest drugim „najważniejszym wyzwaniem dla tej kadencji rządu”, uważa Spiegel. Tygodnik nie wróży jednak różowej przyszłości ‒

Wolfgang Schäuble pozostanie na stanowisku ministra finansów, a ma on w Brukseli reputację „człowieka, który jest zawsze na nie”. […] Rozdział umowy [koalicyjnej] poświęcony Europie nie jest inspirujący i daje do zrozumienia, że nowy rząd będzie liczył na Europejski Bank Centralny, zgodnie z zasadą: EBC znajdzie rozwiązanie.

À propos tej instytucji, Frankfurter Rundschau zauważa, że stanowisko sekretarza stanu w ministerstwie pracy dla Jörga Asmussena (SPD, byłego członka zarządu EBC, jest nie tylko „krokiem wstecz w jego karierze”, ale też

ciosem dla pozycji Niemiec w EBC. Od lat Merkel dąży do tego, aby mieć na niego większy wpływ. Ale obecny personel RFN nie stwarza takich możliwości. Prezes niemieckiego banku centralnego Axel Weber, którego Merkel namaściła na przyszłego szefa EBC, pokrzyżował kanclerz plany, stając na czele wielkiego szwajcarskiego banku prywatnego UBS. […] A teraz mamy tę sytuację Asmussena.

Are you a news organisation, a business, an association or a foundation? Check out our bespoke editorial and translation services.

Wspieraj niezależne dziennikarstwo europejskie

Europejska demokracja potrzebuje niezależnych mediów. Voxeurop potrzebuje ciebie. Dołącz do naszej społeczności!

Na ten sam temat