Vandaag voel ik – meer dan ooit – de behoefte een stukje te schrijven om uiting te geven aan mijn wrevel en om de brokstukken van de waardigheid van dit volk, die afgebroken is door de ontoelaatbare maatregelen die onze EU-partners ons opleggen, weer aan elkaar te lijmen.

In plaats van zich met hun dagelijkse taken bezig te houden, werden talloze mensen vanmorgen wakker met een enorm gevoel van leegte. Want hun land, Cyprus, is niet meer. Ons eiland heeft een paar weken voor Pasen, aan het begin van de vastentijd, het loodje gelegd, omdat het zich heeft onderworpen aan de dictaten van de trojka (IMF, EU en ECB). Ik ervaar een gevoel van afschuw, schaamte en teleurstelling. Wat te denken van onze trots, onze waardigheid en onze veerkracht?

Alles wordt afgepakt door Europese ‘vrienden’

Dat wij nu aan de rand van de afgrond staan, hebben we in feite voor het grootste deel aan onze eigen fouten te wijten. Wij zijn verantwoordelijk voor deze chaos, omdat wij de trojka en de Eurogroep onze zaken hebben laten behartigen. De ineenstorting van het bankensysteem zal ertoe leiden dat onze staat verdwijnt. De mensen zullen hun werk verliezen en hun inspanningen voor een beter leven zullen vergeefs geweest zijn. Met hun pensioenen, waar ze een leven lang voor gespaard hebben, zal het dezelfde kant opgaan als met de spaartegoeden: alles zal worden afgepakt door onze Europese ´vrienden´. Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig!

Niet zwichten voor buitenlandse dictaten

Wat zal er terechtkomen van al die werknemers die hun baan verliezen en wier salaris gegijzeld wordt door de schulden? De meesten van hen zullen zonder enige vorm van ontslagvergoeding aan de kant worden gezet. Wat zal er met de banken gebeuren? Zullen ze weer opengaan? Hoeveel banken zullen deze gruwelijke week overleven? Er zijn zo veel vragen. Dat neemt echter niet weg dat wij aan het eind van onze krachten zijn en dat wij het zat zijn om af te wachten tot anderen over onze toekomst beslissen, in plaats van wijzelf.

Daarom wil ik mij met deze regels richten tot mijn landgenoten, tot de eenvoudige mensen. Ik wil hun vragen hun leven in het teken te stellen van het doel om ons bankensysteem weer gezond te maken, om ervoor te zorgen dat de trojka ons land verlaat en wij een nieuwe invulling kunnen geven aan onze onderlinge solidariteit. Dit is het moment om blijk te geven van onze vaderlandsliefde. Wij moeten laten zien dat de ziel van de Grieken niet zo eenvoudig zwicht voor buitenlandse dictaten.

Het is oorlog in een andere vorm

Onze ziel kookt van woede en wij hebben onze handen tot vuisten gebald. Wij zijn al op zoek naar de schuldigen en ik ben er zeker van dat we ze zullen vinden. In deze cruciale tijden moeten wij eensgezind zijn, ons land te hulp komen en ons tegen de vijand keren. Inderdaad, alsof we opnieuw in oorlog zijn. Geloof me, het ís ook een oorlog waarin wij ons bevinden, maar dan in een andere vorm. Onze landgenoten in de diaspora kunnen ons helpen door in de buidel te tasten. Wij moeten onze staat helpen de problemen te boven te komen. Want dit is nog maar het begin van een lange kruisweg. Ik wens iedereen geduld en sterkte toe.